Τήν 24ην Μαρτίου 2007 ἐξεδήμησε πρός Κύριον εἰς τό «Εὐγενίδειον Νοσοκομεῖον», ὅπου ἐνοσηλεύετο ἐπί τρίμηνον, ὁ ἀείμνηστος Ἐπίσκοπος Κωνσταντῖνος. Καρτερικῶς καί ἀγογγύστως, ἐν προσευχαῖς καί δεήσεσιν, ὑπέμεινε τό σταυρόν τῆς ὀδυνηρᾶς ἀσθενείας του, πάσχων ἐκ κιρρώσεως τοῦ ἥπατος (τελικόν στάδιον) εὐλογῶν τό Θεόν καί εἰρηνεύων μετά πάντων.

    Ἡ νεκρώσιμος Ἀκολουθία τοῦ ἀλήστου μνήμης σεπτοῦ Γέροντος Ἀρχιερέως ἐψάλη εἰς τό Μητροπολιτικόν Ναόν Λεβαδείας τό ἀπόγευμα τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου, προεξάρχοντος τοῦ Σεβ.Μητροπολίτου Θηβῶν καί Λεβαδείας κ.Ἱερωνύμου, πλαισιουμένου ὑπό ἕξ (6) Ἀρχιερέων. Κατά παράκλησιν τοῦ πρωτοστατοῦντος οἰκείου Ποιμενάρχου, ὁ Σεβ.Μητροπολίτης μας κ.Σεραφείμ, πνευματικόν τέκνον τοῦ ἀοιδίμου Ἱεράρχου, ἐξεφώνησε τόν κύριον ἐπικήδειον λόγον, ἀπόσπασμα τοῦ ὁποίου δημοσιεύομεν κατωτέρω.

«...Θά ἠμπορούσαμε τρία ἔντονα καί ἰδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα νά προσδιορίσωμε εἰς τήν ζωήν καί τήν θεοφιλῆ διακονίαν του.

Τό πρῶτον : Ἦτο πατέρας, ἀληθινός καί στοργικός πατέρας καί ποιμένας.

Ἡ μέριμνα καί ἡ φροντίδα του διά τά πνευματικά του παιδιά ἦτο μοναδική καί ἀπαράμιλλη. Ἔλεγε ὁ μακαριστός Ἱεράρχης : Ἄν δέν κάνεις τά προβλήματα, τίς δυσκολίες καί τίς ἀγωνίες τῶν πνευματικῶν σου παιδιῶν ἰδικά σου προβλήματα καί ἀνησυχίες, δέν γίνεσαι πατέρας.

Ἀντιμετώπιζε μέ αἴσθημα ἰδιαιτέρας εὐθύνης τήν κάθε περίπτωσι καί ἀνάλωνε πολύν χρόνον καί μέριμναν διά τήν ἐπιτυχῆ καί τελεσφόρο διεξαγωγήν της.

Ἁπτή καί εὔγλωττη ἀπόδειξις εἶναι ἡ δημιουργία τῆς μεγάλης οἰκογενείας τῆς Ἁγίας Ταβιθᾶ, ἡ σημαντική πρόοδος καί προκοπή τῶν παιδιῶν της, ἡ δημιουργία νέων εὐλογημένων οἰκογενειῶν - κυττάρων καί ὀχυρῶν τῆς κοινωνίας καί ἡ δημιουργηθεῖσα μέ τήν χάριν τοῦ Κυρίου μας πνευματική περιρρέουσα ἀτμόσφαιρα πέριξ τῆς μεγάλης αὐτῆς καί θεοφρουρήτου οἰκογενείας, ἡ ὁποία συνεστήθη μέ ἀπείρους κόπους καί μόχθους.

Τό δεύτερον. Εἶχε ἔμφυτο καί θεόσδοτο τό ἱεραποστολικό φρόνημα. Ἡ ἱεραποστολική του φλόγα ἦταν ἄσβεστη εἰς τήν ψυχήν του. Ἀλλεπάλληλες ἱεραποστολικές κινήσεις καί περιοδεῖες εἰς τήν Θεόσωστον Μητρόπολίν του, ἀλλά καί εἰς τά ἑπόμενα χρόνια.

Παντοῦ παραρτήματα ἐξωτερικῆς ἱεραποστολῆς μέ ἄρτια ὀργάνωσιν, καταρτισμό τῶν στελεχῶν καί μεγάλο ἱεραποστολικό ἔργο κατά τόπους. Ἔλεγε ὁ Σεβασμιώτατος Ἐπίσκοπος : Ἄν ἐγνώριζε ὅτι θά ἦτο τόσο μακροχρόνια ἡ δοκιμασία του καί ὁ ἀπορφανισμός του ἀπό τό φιλόχριστο ποίμνιόν του, ἐγκαίρως θά ἐπεδίωκε νά μεταβῆ ἰσοβίως διά τάς ἀνάγκας τῆς Ἱεραποστολῆς εἰς τήν μαύρην ἤπειρον.

Ἡ προσφορά τῶν τοπικῶν παραρτημάτων τῆς Ἐξωτερικῆς Ἱεραποστολῆς εἰς τάς διαφόρους χώρας τῆς Ἀφρικῆς καί τῆς Ἀσίας εἶναι λίαν ἀξιέπαινος. Ὅλες αὐτές τίς ἑστίες ἀγάπης τίς ἐδημιούργησε ἡ μεγάλη ἱεραποστολική καρδιά τοῦ Ἐπισκόπου Κων/νου .

Καί τό τρίτον : Ἦτο ὁ Ἱεράρχης τῶν πνευματικῶν ἀξιῶν καί ἀρχῶν, τάς ὁποίας ποτέ δέν ἐπρόδιδε.

Ἐντονώτατα προσηλωμένος εἰς τάς ἠθικάς καί πνευματικάς ἀρχάς τοῦ Ἱεροῦ Εὐαγγελίου καί τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί εἰς τούς Θείους καί Ἱερούς Κανόνας τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἁγνός καί ἀσυμβίβαστος μέ τήν ἠθικήν σῆψιν καί διαφθοράν εἰς τό ἅγιον Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἠγωνίζετο μέ κάθε τρόπο διά τήν κάθαρσιν καί ἀναβάθμισιν τοῦ Κλήρου καί τοῦ Λαοῦ.

Ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου μας τόν κατέτρωγε, δι' αὐτό καί ἐνίοτε κατελαμβάνετο ὑπό τοῦ ζήλου τοῦ πυρφόρου Προφήτου Ἠλιού καί τοῦ δικαίου Φινεές. Ὁ λόγος του συχνά ἦτο Προδρομικός καί Χρυσοστομικός εἰς δόξαν Κυρίου καί σωτηρίαν ψυχῶν.

Ἦτο ἁγνός καί ἄδολος εἰς τάς προθέσεις καί διαθέσεις του. Ἄκακος καί φιλάγαθος ἀγαποῦσε τούς πάντας καί προσηύχετο δι' ὅλους. Εἰς τό κρεβάτι τοῦ πόνου προσηύχετο θερμά δι' ὅλον τόν κόσμον. Προσεύχομαι, ἔλεγε, διά τόν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην καί τόν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον διά νά διαχειρίζωνται καλῶς τά θέματα τῆς Ἐκκλησίας μας.

  Μιά μεγάλη καί φωτισμένη καρδιά ἔπαυσε νά κτυπᾶ σάν πρῶτα. Ἡ θεοφιλής ὅμως καί φιλόθεος ψυχή τοῦ σεπτοῦ καί ἀλήστου μνήμης Ἱεράρχου Κων/νου μέ τήν χάριν καί τήν παρρησίαν, τήν ὁποίαν ἔχει ἤδη ἀποκτήσει δέν θά παύση ποτέ νά ἐντυγχάνη ὑπέρ ἡμῶν, ὑπέρ τῶν πνευματικῶν του τέκνων καί τῆς ἐπί γῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας μας. Ἔχομεν ἀποκτήσει πρέσβυν ἀκοίμητον ἐν οὐρανοῖς.

Ἐκζητοῦντες τάς ἁγίας καί θεοπειθεῖς εὐχάς καί εὐλογίας του, τήν ἀνύστακτον πρεσβείαν καί τάς ἐντεύξεις του, ἄς εὐχηθοῦμε ταπεινά καί ἐκ βάθους ψυχῆς ὑπέρ μακαρίας μνήμης καί αἰωνίου ἀναπαύσεώς του ἐν χώρᾳ ζώντων καί σκηναῖς δικαίων.

+ Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ »