|
Εὐχές τῆς Τοπικῆς μας Ἐκκλησίας
γιά τήν ἀνάρρωσι τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου
κ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ καί ἡ ἄμεση ἀπάντησίς Του.
Καί ἡ Τοπική μας Ἐκκλησία -μαζί μέ ὅλο τόν Ἑλληνισμό καί τόν χριστιανικό
κόσμο- ἀπό τήν πρώτη στιγμή ἔμεινε ἐμβρόντητη στό αἰφνίδιο ἄκουσμα τῆς
δοκιμασίας καί τοῦ κλονισμοῦ τῆς ὑγιείας τοῦ Μακ. Προκαθημένου κ.ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ
καί εὔχεται μέ ἔνθερμη υἱϊκή ἀγάπη ὑπέρ ταχείας ἀναρρώσεως καί ἀποκαταστάσεώς
της.
Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Σεραφείμ δίς ἐπεσκέφθη τό «Ἀρεταίειο». Τή δεύτερη φορά εἰσῆλθε εἰς τό
δωμάτιον τοῦ Μακαριωτάτου καί ἐκόμισε τάς εὐχάς ὅλου τοῦ ποιμνίου του γιά τήν
ταχινή παρέλευσι τῆς δοκιμασίας του. Τήν παραμονή τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῆς
Χριστιανωσύνης, τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Ζωοποιοῦ Σταυροῦ, ἔστειλε μέ τό Fax
ἐπιστολή συμπαραστάσεως εἰς τόν ἀσθενοῦντα Πρωθιεράρχη, (μικρό ἀπόσπασμα τῆς
ὁποίας δημοσιεύουμε), καί ἐντός δύο ὡρῶν περίπου εἶχε τήν ἄμεση ἀπάντησίν του,
πού καταχωροῦμε πιό κάτω.
« ... Διαπύρως καί υἱϊκῶς εὐχόμεθα, Μακαριώτατε Δέσποτα, ὅπως «ἡ ἀήττητος
καί ἀκατάλυτος καί Θεία δύναμις τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ μή ἐγκαταλίπῃ
Ὑμᾶς οὐδ' ἐπί στιγμήν, ἀλλ' ἐπισκιάζῃ, ἐνδυναμοῖ καί χαριτώνῃ πάντοτε τήν θεοτίμητον
Μακαριότητά Σας εἰς τό «ὑμνεῖν, εὐλογεῖν καί δοξάζειν τό πάντιμον καί
μεγαλοπρεπές Θεῖον Ὄνομα» καί ἐργάζεσθαι ἐν παντί ἀκαταπονήτως καί ἀκαταμαχήτως
τάς Θείας ἐντολάς καί τό Πανάγιον Αὐτοῦ Θέλημα, «τό ἀγαθόν καί εὐάρεστον καί
τέλειον» καί δ ι ατ ε λ ο ῦ μ ε ν
Μετά βαθυτάτου σεβασμοῦ καί ἐγκαρδίων υἱϊκῶν εὐχῶν
Ἐλάχιστος ἐν Ἐπισκόποις
+ Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ
Ὡσαύτως, ὁ Σεβασμιώτατος τήν παραμονή τῆς κορυφαίας διά τήν νῆσον μας
ἑορτῆς τῆς Παναγίας μας τῆς Μυρτιδιωτίσσης ἐπεκοινώνησε τηλεφωνικῶς μέ τόν
Μακαριώτατο, μετέφερε τίς εὐχές καί τά σεβάσματα τοῦ Κυθηραϊκοῦ λαοῦ καί τόν
διεβεβαίωσε ὅτι οἱ προσευχές τοῦ ἐνταῦθα Χριστεπωνύμου Πληρώματος τόν
συνοδεύουν εἰς τήν ἀνάντη σταυρικήν πορείαν του.
Τό ἀπαντητικό κείμενο τοῦ Μακ. Ἀρχιεπισκόπου ἔχει ὡς ἀκολούθως
Μαϊάμι, 13 Σεπτεμβρίου 2007
«Ἀγαπητέ μου Δεσπότη,
Ἡ χάρις τοῦ Τιμίου καί Ζωοποιοῦ Σταυροῦ ἄς σκέπη ὅλους μας καί ἄς μᾶς
προφυλάσσει ἀπό παντοίους πειρασμούς καί κινδύνους. Ἔλαβον σήμερον τήν ἐπιστολήν
σας καί σᾶς εὐχαριστῶ ἀπό βάθους καρδίας γιά τά ἀδελφικά σας πρός μέ αἰσθήματα,
τήν ἀγάπην, τό ἐνδιαφέρον καί κυρίως τάς προσευχάς σας ὑπέρ τῆς ὑγείας μου.
Εὐρίσκομαι ἐδῶ ἐπί ἕνα περίπου μῆνα προσδοκῶν, ὡς ὁ παραλυτικός τῆς Βηθεσδᾶ,
τήν «ταραχήν τοῦ ὕδατος» δηλ. τήν κλῆσιν μου ἵνα εἰσέλθω εἰς τό νοσοκομεῖον καί
ὑποστῶ τήν μεταμόσχευσιν. Τοῦτο δέ ἐξαρτᾶται ἀπό τήν ἀνεύρεσιν τοῦ καταλλήλου
μοσχεύματος, πού ὡς φαίνεται δέν εἶναι καί τόσον εὔκολον πρᾶγμα, δεδομένου ὅτι
τρεῖς φοράς εὑρέθη μέν μόσχευμα ἀλλά ἀπεκλείσθη ἡ χρησιμοποίησίς του ἀπό τούς
γιατρούς γιά ἄλλους ἰατρικούς λόγους. Χρήζω λοιπόν ὑπομονῆς καί καρτερικότητος
καί παρακαλῶ τόν ἅγιον Θεόν καί τούς
θαυματουργούς ἁγίους του νά μοῦ δίδουν ὑπομονήν μέχρι τοῦ αἰσίου τέλους.
Πάντως, Ἀδελφέ μου, ἡ δοκιμασία αὐτή ἔχει καί πολλά τά θετικά,
κυριώτερον τῶν ὁποίων εἶναι ἡ πνευματική μου ὡριμότης, ἡ περί ζωῆς φιλοσοφία, ἡ
αἰωνιότης, ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς μου. Εὐχαριστῶ τόν Θεόν διότι ηὑδόκησε διά τῆς
ἁπλῆς αὐτῆς δοκιμασίας νά μέ καταρτίσῃ περισσότερον, νά μοῦ διανοίξῃ τάς
διόπτρας τῆς διανοίας μου καί νά μέ ὁδηγήσῃ μακράν τῶν μικροτήτων τοῦ κόσμου.
Ἀπ' ἐδῶ πού παροικῶ προσεύχομαι, ἀλλά καί σκέπτομαι τά τῆς Ἐκκλησίας μας, ὁμιλῶ
καθημερινῶς μέ τά ὑπηρεσιακά ὄργανα, μέ Ἀρχιερεῖς, μέ φίλους, δίδω κατευθύνσεις
καί προτείνω εἰς τήν ΔΙΣ θέματα πρός ἔρευναν καί ἀναζήτησιν λύσεως ἐξ ἐκείνων
πού ἐνδιαφέρουν τόν λαόν μας. Ἡ ὁμογένεια χαίρεται μέ τήν ἐδῶ παρουσίαν μου κι
ἐγώ τούς ὁμιλῶ ὁσάκις μοῦ δίδεται ἡ εὐκαιρία.
Ὁ δέ Σταυρός «ὁ φύλαξ πάσης τῆς οἰκουμένης, ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας,
τῶν βασιλέων τό κραταίωμα, τῶν πιστῶν τό στήριγμα, τῶν ἀγγέλων ἡ δόξα καί τῶν
δαιμόνων τό τραῦμα» εἴθε νά εἶναι καί ἰδικός μας φύλαξ καί προστάτης, «ἀήττητον
τρόπαιον», θεία δύναμις καί παντοτεινός τῶν ψυχῶν μας σύμβουλος καί βοηθός.
Σᾶς ἀσπάζομαι ἐν χαρᾷ
Χριστοῦ καί διατελῶ μετ' ἀγάπης
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
+ Ὁ Ἀθηνῶν
Χριστόδουλος
|