Κοντάκιον νεώτερον.
Ἦχος πλ. δ’. Τῇ Ὑπερμάχῳ.

Μυρτιδιώτισσα Ἁγνή εὐλογημένη,
τῶν Κυθηρίων δόξα ἅμα καί ὡράϊσμα,
καί πιστῶν τῆς γῆς ἁπάντων ἡ προστασία˙ σύ ὑπάρχεις
τῶν Παρθένων τό ἀγλάϊσμα,
καί μητέρων τό ὑπόδειγμα καί σέμνωμα.
Διό κράζομεν, σκέπε φρούρει ἱκέτας σου.

Μεγαλυνάριον

Σωτῆρα ἡ τέξασα καί Θεόν,
παντοίων κινδύνων διασῴζεις καί συμφορῶν,
αἱρέσεως πλάνης,
σχίσματος τῆς μανίας,
ἐν τάχει ἀπαλλάττεις,
Μυρτιδιώτισσα.

Kalosorisma

Ἡ Ἱερά Μητρόπολίς μας εἶναι ἡ μικρότερη σέ πληθυσμό καί ἐνορίες ὅλης τῆς Ἑλλάδος. Εἶναι, ὅμως, μεγάλη καί πλούσια σέ ἐκκλησιαστική ἱστορία καί παράδοσι, σέ ἀξιόλογα ἀρχαιολογικά ἐκκλησιαστικά μνημεῖα βυζαντινῆς καί μεταβυζαντινῆς περιόδου, ἱστορικές ἱερές Μονές καί ἱερά Προσκυνήματα, καί ἑκατοντάδες ἱερούς Ναούς, παρεκκλήσια καί ἐξωκκλήσια, παλαιότερα καί νεώτερα.

Εἶναι ἀπό τίς ἀρχαιότερες Βυζαντινές Ἐπισκοπές τῆς Ρωμηοσύνης (6ος - 7ος αἰών), πού ὅταν ἦταν Ἐνετοκρατούμενη ἡ μεγαλόνησος Κρήτη, ἐπί διακόσια περίπου χρόνια, στό χῶρο τῆς δικαιοδοσίας της ἐχειροτονοῦντο Διάκονοι καί Πρεσβύτεροι γιά ὅλη τήν Κρήτη.

Τά Κύθηρα, ἐκτός ἀπό τήν ἀξιόλογη καί περισπούδαστη κατά τά ὡς ἄνω χριστιανική τους ἱστορία, ἔχουν καί τήν τρισχιλιετῆ προχριστιανική τους ζωή καί ἱστορία, στήν Παλαιόπολη, στόν Ἅγιο Γεώργιο τοῦ Βουνοῦ καί σέ ἄλλα σημεῖα τοῦ νησιοῦ. Ὁ Ὅμηρος ἀναφέρεται στό ὄμορφο νησί τῶν Κυθήρων, πού ἦταν τό σταυροδρόμι τῶν λαῶν καί τῶν πολιτισμῶν.

Στό Ἀρχεῖο τῆς ἱστοσελίδας μας θά βρῆτε ὅλα τά χρήσιμα ἐκεῖνα στοιχεῖα, πού ἀφοροῦν στά ἱστορικά δεδομένα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεώς μας καί σέ ὅ,τι σχετικό ἀφορᾶ στή διαχρονική της πορεία, ὑπόστασι καί προσφορά.

Ἀναζητῆστε τά τελευταῖα μας νέα, εἰδήσεις-γεγονότα, στή συνέχεια.

ΓΡΑΠΤΟΝ Θ. ΚΗΡΥΓΜΑ
kalos samareiths 1
Δέν μποροῦσε νά τό δεχθεῖ ὁ νομικός ὅτι ἦταν τόσο ἁπλή ἡ ἀπάντηση στό ἐρώτημα πού ἔκανε στό Χριστό μέ σκοπό νά τόν παγιδεύσει. Τόν εἶχε ρωτήσει δηλαδή τί πρέπει νά κάνει γιά νά κερδίσει τήν αἰώνια ζωή. Καί ὁ Χριστός τοῦ ὑπενθύμισε τήν ἐντολή τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου πού μιλοῦσε γιά ἀγάπη πρός τόν Θεό καί τόν πλησίον, τόν συνάνθρωπο. Καί λοιπόν, γιά νά δικαιολογηθεῖ αὐτός τώρα, τοῦ ὑποβάλλει καί μιά δεύτερη ἐρώτηση: «Καί τίς ἐστί μου πλησίον;». Ποιός εἶναι ὁ διπλανός μου, ὁ κοντινός μου, πού πρέπει νά ἀγαπῶ; Οἱ συγγενεῖς μου; οἱ φίλοι μου; οἱ συμπατριῶτες μου; Ποιοί;
Ἀπό ἐδῶ παίρνει ἀφορμή ὁ Κύριος γιά νά διηγηθεῖ τήν ὑπέροχη ἐκείνη παραβολή τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτη.



Εἶχε περιπέσει σέ συμμορία ληστῶν ὁ δύστυχος ἐκεῖνος ὁδοιπόρος πού πήγαινε ἀπό τήν Ἱερουσαλήμ πρός τήν Ἱεριχώ μέσα ἀπό δρόμο δύσβατο καί ἐρημικό. Σά θηρία χίμηξαν ἐπάνω του οἱ ληστές καί ἀφοῦ τόν ἔδειραν ἀλύπητα καί ἀφοῦ τοῦ πῆραν  ὅ,τι εἶχε, τόν παράτησαν σέ ἐκείνη τήν ἐρημιά μισοπεθαμένο.
Συνέβη ὅμως τότε συμπτωματικά νά περνᾶ ἀπό ἐκεῖ κάποιος ἱερέας τῶν Ἰουδαίων. Πῆγε πρός στιγμήν νά ἀναθαρρήσει ὁ πληγωμένος, μά … τίποτε. Ὁ ὁδοιπόρος πέρασε ἀπό κοντά του, ἔριξε μιά βιαστική ματιά κι ἔσπευσε νά ἀπομακρυνθεῖ. Σίγουρα φοβήθηκε γιά τόν ἑαυτό του. 
Τό ἴδιο κι ἕνας ἄλλος, λευΐτης αὐτός, δηλαδή βοηθός τῶν ἱερέων. Ἦρθε τόν εἶδε σέ τί χάλια βρισκόταν καί τόν προσπέρασε βιαστικά.
Δέν εἶχε ἀκόμα ξεψυχήσει, ὅταν καί κάποιος τρίτος τόν πλησίασε. Αὐτός ὅμως, ὄχι σάν τούς ἄλλους δύο. Ἐτοῦτος τόν σπλαχνίζεται εἰλικρινά. Σκύβει ἐπάνω του καί μέ στοργή τοῦ προσφέρει τίς πρῶτες βοήθειες μέ  ὅ,τι μέσα πρόχειρα διέθετε. Κι ἔπειτα τόν ἀνεβάζει στό ζῶο του καί τόν ὁδηγεῖ στό πιό κοντινό χάνι, προκειμένου νά τοῦ παρασχεθεῖ ἐκεῖ πιό ἐπιμελημένη φροντίδα. Κι ἀπό κεῖ δέν ἔφυγε, παρά ἀφοῦ κανόνισε καί τίς τελευταῖες λεπτομέρειες πού ἀφοροῦσαν στήν ὑγεία του.
Καί νά σκεφθεῖ κανείς ὅτι ὁ συμπονετικός αὐτός ἄνθρωπος, δέν ἦταν κανένας γνωστός ἤ φίλος. Σαμαρείτης ἦταν, δηλαδή ἀπό ἐκείνους πού οἱ Ἰουδαῖοι ἐχθρεύονταν!
«Καί τίς ἐστί μου πλησίον;»
Ὅταν ὁ Χριστός τελείωσε την παραβολή, ρώτησε τόν νομικό:
- Ποιός ἀπό τούς τρεῖς νομίζεις ὅτι ἀποδείχθηκε ὁ πλησίον γιά τόν τραυματισμένο;
- Αὐτός πού τόν συμπόνεσε, ἀπάντησε ἐκεῖνος.
-Ἔ, λοιπόν, πήγαινε τώρα καί νά κάνεις καί ἐσύ τό ἴδιο, κατέληξε ὁ Κύριος.
Παρατηρεῖτε μιά ἀντιστροφή ἀπό τό ἀρχικό ἐρώτημα τοῦ νομικοῦ σ' αὐτό τοῦ Κυρίου; Ὁ νομικός ρώτησε ποιός εἶναι γιά μένα ὁ πλησίον, ὁ κοντινός, ὁ δικός μου ἄνθρωπος. Καί ὁ Κύριος, ἀφοῦ εἶπε την παραβολή, ἀντέστρεψε τή φορά τῆς ἐρωτήσεως: Ὄχι ποιός εἶναι ὁ δικός σου ἄνθρωπος, ἀλλά γιά ποιόν ἐσύ μπορεῖς νά γίνεις ὁ δικός του ἄνθρωπος.
Μιά λεπτομέρεια πού φέρνει τά πάνω κάτω στήν ἀνθρώπινη θεώρηση. 
«Ἐμένα δέν μέ ἀγαπᾶ κανείς», λένε συχνά οἱ ἄνθρωποι. Ὁ Χριστός λέει: μή σκέφτεσαι ὅτι δέ σέ ἀγαπᾶ κανείς. Σκέψου ἄν ἐσύ ἀγαπᾶς τους ἄλλους. Ἡ ἀγάπη μέ την ἀνθρώπινη θεώρηση ἔχει φορά ἀπό ἔξω πρός τά μέσα, εἶναι μιά δύναμη κεντρομόλος. Μέ τήν πνευματική θεώρηση εἶναι τό ἀντίθετο, φυγόκεντρος δύναμη.
Τό νά μᾶς ἀγαποῦν οἱ ἄλλοι καί νά μᾶς βοηθοῦν στίς ἀνάγκες πού ἔχουμε μᾶς δίνει μιά εὐχαρίστηση ἀνθρώπινη. Τό νά ἀγαποῦμε ὅμως ἐμεῖς καί νά βοηθοῦμε τούς ἄλλους μέ φιλότιμο, κόπο, θυσία, αὐταπάρνηση, αὐτό φέρνει μέσα μας θεϊκή χαρά. Δίνει φτερά στήν ψυχή καί γενναιότητα στήν καρδιά. Ἐδῶ κρύβεται τό μυστικό τῆς ἀληθινῆς εὐτυχίας καί τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης, ὅπως μᾶς τήν δίδαξε ὁ καλός Σαμαρείτης, ὁ Χριστός.
Πρεσβ. π. Παῦλος Καλλίκας
 

footer

  • Τρίτη 21 Νοεμβρίου Τα Εισόδια της Θεοτόκου

  • Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 32 επισκέπτες

  • Εμφανίσεις Άρθρων
    1473834

Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ