Ὁ Χριστός θεράπευσε πολλούς τυφλούς. Ἀλλ' οἱ δύο τυφλοί τῆς Καπερναούμ, πού μᾶς ἀναφέρει τό σημερινό Εὐαγγέλιο, ἦταν ἄξιοι γιά τό θαῦμα. Διότι πρῶτον, πίστευσαν στόν Ἰησοῦ Χριστό  ὡς ἄνθρωπο καί ὡς Θεό. Ὡς ἄνθρωπο: Δέν θεωροῦσαν, ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἕνας, ὁποιοσδήποτε, ἄνθρωπος. Εἶναι ὁ «Υἱός Δαβίδ», ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας. Γι΄ αὐτό τόν προσφωνοῦν «Υἱέ Δαβίδ». Ὡς Θεό: Πίστευαν, ὅτι εἶναι ἀληθινός Θεός, γι΄ αὐτό καί ζητοῦσαν κάτι, πού ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά τό δώση˙ τό φῶς τῶν ὀφθαλμῶν τους.

Δεύτερον, ἐκράγαυσαν τό «Κύριε ἐλέησον», πού κρύβει τό μεγαλύτερο νόημα. Εἶναι ἡ ἀφετηρία καί ἡ βάση τοῦ διαλόγου καί τῶν σχέσεων τοῦ ἀνθρώπου μέ τό Θεό. Μόνο τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ μπορεῖ νά σώσει τόν ἄνθρωπο ἀπό τήν ἄβυσσο τῆς πτώσης του. Τά τυχόν καλά μας ἔργα δέν μᾶς σώζουν, ἁπλῶς ἐπιβεβαιώνουν ὅτι δεχόμαστε τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ. Ἐλεοσωτηρία ὑπάρχει καί ὄχι ἐργοσωτηρία.

Καί τρίτον, μετά  τήν θεραπεία τους, οἱ δύο  τυφλοί, παρά τή σύσταση τοῦ Ἰησοῦ νά μήν ποῦν σέ κανέναν, αὐτοί Τόν διαφήμισαν παντοῦ. Τό ἔκαναν ἀπό πλήρη εὐγνωμοσύνη πρός τόν εὐεργέτη τους Ἰησοῦ Χριστόν. Κατά κάποιον τρόπον, οἱ δύο τυφλοί ἔκαναν ἱεραποστολή, μέ τό νά κηρύξουν καί νά διαφημίσουν παντοῦ τόν Εὐεργέτη τους. Ὁ Χριστός, βέβαια δέν ἔχει ἀνάγκη διαφημίσεως, ὅπως καί ὁ ἥλιος. Ἀλλ' ἐμεῖς ἔχουμε καθῆκον νά διαφημίζουμε τόν Ἰησοῦ Χριστό. Καί οἱ ἄλλοι ἔχουν ἀνάγκη ἀπό τή δική μας διαφήμιση.

π.Φρ.Δημ.