ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
(ὑπ' ἀριθ. 73/ 2010)

Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον καί
τόν Χριστώνυμον Λαόν
τῆς καθ' ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων

«Χρυσοῦ τηλαυγέστερον τό παρθενικόν
κάλλος τῆς Θεόπαιδος Μαριάμ»
(Ἅγιος Γρηγόριος Θεσσαλονίκης ὁ Παλαμᾶς) 

Ἀδελφοί μου Ἱερεῖς καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί μου Χριστιανοί, τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά.

Καλή καί εὐλογημένη ἡ Τεσσαρακοστή τῶν Χριστουγέννων. 

Μέ τή Χάρι τοῦ Θείου Λυτρωτοῦ μας εἰσοδεύσαμε ἤδη εἰς τήν ἁγία περίοδο τῆς νηστείας τῶν Χριστουγέννων, πού εἶναι χρόνος τῆς πνευματικῆς προετοιμασίας μας διά τόν πανευφρόσυνο ἑορτασμό τῆς κατά σάρκα Γεννήσεως τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Εὐθύς ἀμέσως, μετά τήν εἴσοδό μας εἰς τήν Ἁγία Τεσσαρακοστή, προβάλλει ἐνώπιόν μας ἡ παναγία μορφή τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου μέ ἀφορμή τήν ἁγία Θεομητορική ἑορτή τῶν Εἰσοδίων της εἰς τόν Ναόν τοῦ Θεοῦ, τήν τόσο προσφιλῆ εἰς τόν χριστιανικό κόσμο.

Καί πιστεύω ὅτι ἡ εὐλαβική προσέγγισις αὐτῆς τῆς ἑορτῆς τῆς Παναγίας μας, μέ τήν βοήθεια ἑνός μεγάλου Ἁγίου Πατρός καί Ἱεράρχου τῆς Ἐκκλησίας μας, τοῦ σπουδαίου καί διακεκριμένου νηπτικοῦ Θεολόγου τοῦ 14^ου αἰῶνος, Ἁγίου Γρηγορίου Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης τοῦ Παλαμᾶ, θά μᾶς προετοιμάσῃ, κατά τόν καλύτερο τρόπο, διά τήν καλή καί ἐπιτυχῆ διεξαγωγή τῆς ἱερᾶς αὐτῆς περιόδου τῆς νηστείας καί τήν ἀληθινή λατρεία καί προσκύνησι τοῦ Θείου Βρέφους.

Εἰς τήν συνέχεια θά δρέψωμε ὡρισμένα εὐώδη ἄνθη ἀπό τόν πνευματικό λειμῶνα τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ἀφιερωμένα εἰς τήν ἀειπάρθενο Μαρία, ἡ ὁποία εἰς τήν νηπιακή ἡλικία τῶν τριῶν χρόνων εἰσῆλθε «ὡς ἁγία εἰς τά Ἅγια οἰκεῖν».

Γράφει σχετικά ὁ ἅγιος Γρηγόριος (τά μεταφράζουμε σέ ἁπλῆ γλῶσσα) : Ἡ Παναγία Παρθένος μόνη αὐτή εὑρίσκεται εἰς τό μεθόριο, τό σύνορο μεταξύ τῆς κτιστῆς (ἀνθρώπινης) καί τῆς ἄκτιστης (θείας) φύσεως. Καί κανένας δέν ἠμπορεῖ νά ἔλθῃ πρός τόν Θεόν, παρά μόνο διά μέσου αὐτῆς καί τοῦ μεσίτη, πού γεννήθηκε ἀπό αὐτή, δηλ. τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καί κανένα ἀπό τά Θεῖα δωρήματα δέν εἶναι δυνατόν νά δοθῇ καί εἰς τούς Ἀγγέλους καί εἰς τούς ἀνθρώπους, παρά μόνο διά μέσου τῆς Θεόπαιδος Μαριάμ,.

Γιατί, ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει μέ τά γυάλινα ἤ ἄλλα διαφανῆ φωτιστικά, πού δέν ἠμπορεῖς νά ἰδῆς τό φῶς, οὔτε νά δεχθῆς ἀπό ἐκεῖνα κάποια φωτεινή ἀκτῖνα, παρά μόνο μέσῳ τοῦ φωτιστικοῦ λαμπτῆρα, ἔτσι καί ἡ κοινωνία μέ τόν Θεόν καί ἡ θεία Του βοήθεια πρός ὅλα τά δημιουργήματά του εἶναι  δι' ὅλους ἀνέφικτη καί ἀκατόρθωτη, παρά μόνο μέ τήν παρουσία καί τήν συμβολή τῆς θεοφόρου αὐτῆς καί θεοφώτιστης λυχνίας, πού εἶναι ἡ Ἀειπάρθενος Θεοτόκος.

Ἀκολούθως σημειώνει ὁ Ἱερός Πατήρ: Ὅπως ἀκριβῶς μόνο δι' αὐτῆς (διά τῆς Πανάγνου Μαρίας) ἦλθε κοντά μας ὁ Λυτρωτής τοῦ κόσμου, «ἐπί τῆς γῆς ὤφθη καί τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη», ἐνῷ πρίν ἀπό τήν ἁγία Γέννησί Του ἦταν ἀθέατος εἰς ὅλους, ἔτσι καί εἰς τούς ἀτέλειωτους αἰῶνας κάθε θεία φωτοφάνεια, κάθε ἀποκάλυψις τῶν Θείων Μυστηρίων καί κάθε ἰδέα πνευματικῶν χαρισμάτων θά εἶναι ἀπρόσιτες καί ἀμέθεκτες χωρίς τήν μεσολάβησι τῆς Παναγίας μας. Πρώτη αὐτή, ἀφοῦ δέχεται τό πλήρωμα τῆς χάριτος ἀπό Ἐκεῖνον, πού γεμίζει μέ τήν παρουσία Του τά σύμπαντα, δηλ. τόν μόνον Κύριον καί Θεόν μας, Τόν κάνει χωρητόν εἰς ὅλους, ἀφοῦ χορηγεῖ, σύμφωνα μέ τήν δύναμιν τοῦ καθενός, κατά τήν ἀναλογία καί τό μέτρο τῆς καθαρότητός του. Ὥστε ἡ Παναγία Παρθένος εἶναι καί ταμεῖο τῆς χάριτος καί ἡ πρύτανις τοῦ πλούτου τῆς Θεότητος καί πρός αὐτήν ἀτενίζουν καί αὐτήν ἐμπιστεύονται οἱ ἀνώτερες Ἀγγελικές ἱεραρχίες ... Ἐπειδή δέ καί αὐτός ὁ αἰώνιος νόμος ἰσχύει εἰς τούς Οὐρανούς, δηλ. οἱ μικρότεροι κατά τήν χάριν καί τήν ἀξίαν νά γίνωνται κοινωνοί καί μέτοχοι τῆς ἀκτίστου Χάριτος τοῦ Θεοῦ διά τῶν μεγαλυτέρων καί ἀξιωτέρων ἀπό αὐτούς, ἀσύγκριτα μεγαλύτερη ἀπό ὅλους τούς οὐρανοπολίτας εἶναι ἡ Παρθενομήτωρ. Διά μέσου αὐτῆς θά γίνουν μέτοχοι τῆς Θείας Χάριτος, ὅσοι εἶναι μέτοχοι τοῦ Θεοῦ. Αὐτήν θά γνωρίσουν ὡς τήν χώρα τοῦ Ἀχωρήτου Θεοῦ, ὅσοι γνωρίζουν τόν Θεόν, καί αὐτήν θά ὑμνήσουν μετά τόν Θεόν, ὅσοι ἀληθινά ὑμνοῦν τόν Θεόν.

Αὐτή, ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, εἶναι ἡ αἰτία καί ἐκείνων, πού ὑπῆρξαν πρίν ἀπ' αὐτή. Αὐτή εἶναι ἡ Προστάτις καί ἐκείνων πού εἶναι μετά ἀπό αὐτήν, καί εἶναι ἡ πρόξενος τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν. Αὐτή εἶναι ἡ ὑπόθεσις τῶν Προφητῶν, ἡ ἀρχή τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τό ἑδραίωμα καί τό στήριγμα τῶν Μαρτύρων, ἡ βάσις καί τό στερέωμα τῶν Διδασκάλων. Αὐτή εἶναι ἡ δόξα τῶν ἀνθρώπων, ἡ τερπνότητα τῶν οὐρανίων ὄντων, τό στολίδι ὅλης τῆς κτίσεως. Αὐτή εἶναι ἡ ἀρχή καί ἡ πηγή καί ἡ ρίζα ὅλων τῶν ἀνεκλάλητων ἀγαθῶν τοῦ οὐρανοῦ. Αὐτή εἶναι ἡ ἀποκορύφωσις κάθε ἁγίου καί ἡ τελείωσις.

Ἀγαπητοί μου Ἀδελφοί,

Τό πανάγιο πρόσωπο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου εἶναι διαχρονικῶς τό σημεῖον ἀναφορᾶς τοῦ κάθε πιστοῦ χριστιανοῦ. Τό περισσότερο ἀγαπημένο καί περιπόθητο πρόσωπο τοῦ Οὐρανοῦ, μετά τόν Τρισάγιο Τριαδικό Θεό μας. Τό ἰδεῶδες πρότυπο ἁγνότητος, ἁγιότητος καί εὐσεβείας. Ἡ αἰώνια πρέσβειρα καί μεσίτρια ὅλου τοῦ κόσμου. Ἡ Κυρία καί Βασίλισσα τῶν Ἀγγέλων. Ἡ Δέσποινα καί Μητέρα ὅλων τῶν πιστῶν. Τό ὁλοφώτεινο παράδειγμα κάθε θεοφιλοῦς καί ἀγωνιζομένης ψυχῆς. Αὐτή, πού ἐμπνέει καί ἐνδυναμώνει νέους καί παιδιά, μεσήλικες καί γέροντες, ἀφιερωμένους καί ἀνθρώπους τοῦ κόπου καί τοῦ μόχθου.

Εὔχομαι ὁλόψυχα εἰς ὅλους σας νά ἔχετε πρό ὀφθαλμῶν τό ὁλοφώτεινο αὐτό μετέωρο τῆς χάριτος καί τῆς ἁγιότητος καί νά ἀξιωθοῦμε ὅλοι μαζί νά ἀγωνισθοῦμε θεάρεστα μέσα εἰς τό σκάμμα τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς μέ τά πνευματικά ὅπλα τῆς νηστείας καί τῆς προσευχῆς, τῆς μετανοίας καί τῆς πνευματικῆς ἀνανήψεως, τῆς μελέτης τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἐγκάρδιας Θείας Λατρείας.

Ἡ Χάρις τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἄς εἶναι μαζί μέ ὅλους μας.

Μετ' εὐχῶν καί ἀγάπης

Ὁ Μητροπολίτης 

† Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ