ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
(ὑπ' ἀριθ. 21/2006)

Πρός
Τόν Ἱερόν Κλῆρον
καί τόν Χριστώνυμον Λαόν
τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων & Ἀντικυθήρων

Ἀγαπητοί μου Πατέρες καί Συλλειτουργοί,
Ἀδελφοί καί τέκνα μου ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

    Οἱ στίχοι τοῦ Ἱεροῦ Συναξαρίου τῆς Μεγάλης Δεσποτικῆς ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων, τῆς Μητροπόλεως αὐτῆς ὅλων τῶν Χριστιανικῶν ἑορτῶν, ἀποδίδουν ἄριστα καί μέ πληρότητα τό νόημα τῆς Θείας Γεννήσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τοῦ ξένου καί παραδόξου Μυστηρίου τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως.

         Τό βρέφος, πού εἶδε τό φῶς τῆς ζωῆς τήν ἅγια ἐκείνη νύκτα τῶν Χριστουγέννων εἰς τό σπήλαιον τῆς Βηθλεέμ, δέν εἶναι ἕνα κοινό βρέφος, ἀλλά τό Θεῖο Βρέφος. Εἶναι ὁ προαιώνιος ὑψηλός Θεός, τό δεύτερο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, ὁ ὁποῖος «δι' ἡμᾶς τούς ἀνθρώπους καί διά τήν ἡμετέραν σωτηρίαν» ἔγινε ταπεινός ἄνθρωπος. «Διά τοῦτο σάρξ ἐγένετο, λέγει ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἵνα ὅν οὐκ ἐχώρει οὐρανός, δέξηται φάτνη» (Ἰωάν. Χρυσοστόμου, PG 56,391), δηλ. ἐσαρκώθη ὁ φιλάνθρωπος Κύριός μας, διά νά δεχθῇ ἡ φάτνη Ἐκεῖνον, τόν Ὁποῖον δέν ἐχωροῦσε ὁ οὐρανός.

 «Θεός τό τεχθέν, ἡ δέ Μήτηρ Παρθένος˙
Τί  μεῖζον  ἄλλο καινόν εἶδεν ἡ κτίσις ;»

          Θεία καί ὑπερφυσική ἡ Γέννησις τοῦ Χριστοῦ. Θεός τό τεχθέν καί ἡ Παναγία Μητέρα Του εἶναι Παρθένος, ἡ Ἀειπάρθενος καί Θεοτόκος Μαρία. Μέγα ὄντως καί παράδοξον θαῦμα ἡ ὑπέρλογη καί ὑπερθαύμαστη Γέννησις τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ, τό δουλικόν σχῆμα, τό ὁποῖον ἐνεδύθη καί ἡ ἄκρα ταπείνωσις καί συγκατάβασίς Του διά τήν σωτηρίαν καί ἀπολύτρωσιν τῆς ἀνθρωπότητος.

         Μέχρι τότε ἡ κτίσις καί ὁ κόσμος ὅλος δέν εἶδε Γέννησιν τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ, παρά μόνον εἰς τούς μύθους καί τά μυθεύματα μυθικῶν ἐποχῶν, πού ἦσαν πλάσματα καί ἀποκυήματα τῆς φαντασίας, γίνονταν λόγος διά τήν γέννησιν μυθικῶν θεῶν καί τίς δραστηριότητές των. Εἰς τήν ἁγίαν ἑορτήν τῶν Χριστουγέννων τό καινοφανές, πρωτόγνωρο καί πρωτάκουστο εἶναι ἡ ἁγία σάρκωσις τοῦ Θεοῦ ἀπό τήν Παρθένον Μαρίαν. Εἶναι αὐτό τό ὁποῖο διακηρύσσει ὁ ἱερός Ὑμνογράφος τῆς Ἐκκλησίας μας ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός γράφων : «Μήτηρ μέν ἐγνώσθης ὑπέρ φύσιν Θεοτόκε, ἔμεινας δέ Παρθένος ὑπέρ λόγον καί ἔννοιαν˙ καί τό θαῦμα τοῦ τόκου σου ἑρμηνεῦσαι γλῶσσα οὐ δύναται». Μέ ἁπλᾶ λόγια : Παναγία Θεοτόκε ἔγινες Μητέρα κατά ἕνα ὑπερφυσικό τρόπο, χωρίς σαρκικό γάμο. Παρέμεινες ὅμως, ὅπως ἤσουν, Παρθένος ὑπερβαίνουσα κάθε ἀνθρώπινη λογική καί ἔννοια. Καί τό θαῦμα τῆς ἁγίας καί ὑπερφυσικῆς γεννήσεως τοῦ μονάκριβου παιδιοῦ σου δέν ἠμπορεῖ νά ἐξηγήσῃ καμμία γλῶσσα ἀνθρώπου.

         Ἕνα τόσο μεγάλο καί ἀσύλληπτο διά τήν ἀνθρώπινη σκέψι γεγονός, ἐκπληκτικό καί πανθαύμαστο, δέν ἐγνώρισε μέχρι τότε ὁ κόσμος καί ἡ κτίσις ὅλη. Ὁ μέγας ἐκκλησιαστικός ρήτωρ καί διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, μέ σκιρτήματα χαρμόσυνα καί πανευφρόσυνα ψυχῆς διασαλπίζει σέ πανηγυρικό τόνο : «Ἐκεῖνα τά ὁποῖα οἱ ἅγιοι πατριάρχαι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἶχαν πάντοτε εἰς τήν σκέψιν των, οἱ ἅγιοι Προφῆται τά ἐπροφήτευαν, οἱ δίκαιοι ἐπιθυμοῦσαν νά τά ἰδοῦν καί νά τά ἀπολαύσουν, αὐτά ὅλα ἐξεπληρώθησαν καί ἔγιναν πραγματικότητα μέ τήν Γέννησιν τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καί τοιουτοτρόπως ὁ Θεός ἐφανερώθη  ἐπάνω εἰς τήν γῆν μας μέ τήν ἐνσάρκωσίν Του καί συναναστράφηκε μέ μᾶς τούς ἁμαρτωλούς καί ἀδύναμους ἀνθρώπους. Ἄς ἔχουμε, λοιπόν, χαρά μεγάλη καί ἄς σκιρτοῦν ἀπό ἀγαλλίασι καί εὐφροσύνη οἱ καρδιές μας, ἀγαπητοί».

Ἀδελφοί καί Συλλειτουργοί μου,
Ἀγαπητοί μου Χριστιανοί,

         Αὐτήν τήν παγκόσμια λυτρωτική χαρά βιώνουμε καί πρέπει νά μᾶς συγκλονίζῃ κατά τήν μεγάλην αὐτήν ἑορτήν καί πανήγυριν τοῦ οὐρανοῦ καί τῆς γῆς, τῶν Ἀγγέλων καί τῶν ἀνθρώπων, τοῦ ὁρατοῦ καί τοῦ ἀοράτου κόσμου, τά ἅγια καί κοσμοσωτήρια Χριστούγεννα.

         Μόνον αὐτή ἡ πνευματική χαρά, πού μεταφράζεται σέ ἐσωτερική γαλήνη καί εἰρήνη, σέ ἔνθερμη καί ὁλοκάρδια ἀγάπη πρός τόν Σωτῆρα καί Λυτρωτήν καί Εὐεργέτην μας Θεόν καί ὅλους τούς συνανθρώπους μας -ἀδιακρίτου καταγωγῆς, φυλῆς, γλώσσης καί κοινωνικῆς καταστάσεως- καί σέ ἀκλόνητη πίστι καί ἐμπιστοσύνη εἰς τόν Τρισάγιο Θεό μας καί τήν Ἁγία Μητέρα μας Ἐκκλησία, μόνον αὐτή ἡ μεγάλη καί ἁγνή χριστιανική χαρά, ἐπαναλαμβάνω, ἔχει τήν δύναμι νά βοηθήσῃ τήν παραπαίουσα καί κλονιζομένη ἀνθρωπότητα νά ὀρθοποδήσῃ καί νά εὐθυδρομήσῃ εἰς τόν ἀσφαλῆ δρόμον καί τήν σωστική πορεία, πού ὁδηγεῖ εἰς τόν ἀληθινόν Θεόν μας καί τήν τρισμακάρια Βασιλεία Του. Νά γαληνεύσῃ καί νά χειραγωγήσῃ τόν ταραγμένο, ἀνήσυχο καί μαστιζόμενο ἀπό αἰσθήματα ἀγωνίας καί ἀνασφάλειας ἄνθρωπο.

         Ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μου εὔχομαι εἰς τό χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κυθήρων καί Ἀντικυθήρων, εἰς ὅλους τούς ἀγαπητούς μας Κυθηρίους καί Ἀντικυθηρίους, τούς ἁπανταχοῦ τῆς γῆς διαβιοῦντας καί ἐργαζομένους καί ἰδιαιτέρως εἰς τούς θαλασσομάχους φιλτάτους ναυτικούς μας, πλουσιοπάροχη τήν Θεία Χάρι καί ἄφθονα τά θεῖα δωρήματα, βιοτικά καί πνευματικά, τοῦ σαρκί νηπιάσαντος Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς ἔτη πολλά, ἅγια καί εὐλογημένα καί ἐκπλήρωσιν κάθε εὐσεβοῦς καί εὐγενοῦς πόθου τῆς καρδίας των.

Καί ἐπί τούτοις διατελῶ,
Μετά πατρικῶν ἑορτίων εὐχῶν
 καί ἀγάπης Χριστοῦ
Ὁ  Μητροπολίτης σας

+ Ὁ Κυθήρων Σεραφείμ