Ὀρθόδοξα μηνύματα         ΚΥΡΙΑΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ 2007

Στῶμεν καλῶς.  Πρόσχωμεν!

(Παραθέτουμε ἀπόσπασμα άπό τήν ἑβδομαδιαία ραδιοφωνική ἐκπομπή τοῦ Σεβ.Μητροπολίτου μας κ.Σεραφείμ «Τό μήνυμα τῆς Κυριακῆς» πού ἐκπέμπεται ἀπ’τούς Ραδιοφωνικούς σταθμούς τῶν Κυθήρων καί ἡ ὁποία ἔγινε τό μεσημέρι τῆς Κυριακῆς τῆς Ὀρθοδοξίας (25-2-2007). Ὁλόκληρη τήν ὁμιλία μπορεῖτε νά τήν παρακολουθήσετε ἀπό τήν Ἱστοσελίδα τῆς Ἱερᾶς μας Μητροπόλεως στο  Διαδίκτυο μαζί μέ ὅλα τά «μηνύματα τῆς Κυριακῆς» τοῦ ἔτους 2007). 

          Οἱ ἱεροί καί παρατεταμένοι αὐτοί ἀγῶνες τῆς Ἐκκλησίας μας ἐσφυρηλάτησαν τήν ὀρθόδοξον πίστιν τῶν χριστιανῶν, ἀνέδειξαν ἁγίους Ἱεράρχας, λοιπούς Κληρικούς καί Mοναχούς καί εὐλαβεῖς χριστιανούς ὡς μάρτυρας καί ὁμολογητάς τῆς πίστεως, μέ ἀποτέλεσμα ἡ Ἁγία Μητέρα μας Ἐκκλησία νά ἐξέλθῃ ἀπό τή φοβερή αὐτή δοκιμασία νικήτρια, πιό δυναμωμένη καί στερεωμένη.

          Γιά μιά ἀκόμη φορά ἐπαλήθευσαν τά σοφά καί ἅγια λόγια τοῦ χρυσορρήμονος Διδασκάλου τῆς Ἐκκλησίας ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου: «Ἡ Ἐκκλησία, πολεμουμένη νικᾶ, ὑβριζομένη λαμπροτέρα καθίσταται, κλυδωνίζεται, ἀλλ'οὐ καταποντίζεται, δέχεται τραύματα, ἀλλ'οὐ καταπίπτει».

          Μέ τό σφοδρό καί μακρό αὐτό πόλεμο τῶν εἰκονομάχων ἡ Ἐκκλησία μας βρῆκε τήν ἀφορμή καί τήν εὐκαιρία νά διατυπώσῃ στή Ζ' Οἰκουμενική Σύνοδο τή δογματική διδασκαλία καί τή θεολογία περί τῶν ἁγίων εἰκόνων. Οἱ ἱερές εἰκόνες, πού προσφυῶς ἐλέχθη ὅτι εἶναι τά βιβλία τῶν ἀγραμμάτων, ἐμπνέουν, ἐνδυναμώνουν καί μεταδίδουν τή χάρι τους σέ ἐγγραμμάτους καί ἀγραμμάτους, μορφωμένους καί μή. Ἡ τιμή πρός αὐτές –τίς ἅγιες εἰκόνες- μεταβαίνει εἰς τό εἰκονιζόμενο πρόσωπο καί δέν προσκυνεῖται εἰκονολατρικά τό ξύλο.

          Ὅμως, ὅπως εἴπαμε στήν ἀρχή, ἡ νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας μας, πού γιορτάζουμε πανηγυρικά σήμερα, δέν περιορίζεται μόνο στό θρίαμβο κατά τῆς εἰκονομαχίας, ἀλλά ἐπεκτείνεται καί εἰς τή νίκην ἐναντίον ὅλων τῶν αἱρέσεων καί κακοδοξιῶν, παλαιῶν καί νεωτέρων.

          Εἰς τό Συνοδικόν τῆς Ὀρθοδοξίας ἀναφέρονται καί ἀναθεματίζονται ὅλες οἱ ἕως τότε γνωστές αἱρέσεις μέ τούς αἱρεσιάρχες τους, ὅπως ἐπίσης ἀναφέρονται καί μακαρίζονται καί ὅλοι οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας μέ τήν ὀρθόδοξη διδασκαλία, πού διετύπωσαν ὡς μέλη τῶν Οἰκουμενικῶν καί Τοπικῶν Συνόδων, εἰς ἀντίκρουσιν τῶν αἱρετικῶν καί κακοδόξων διδασκαλιῶν.

          Ἡ αἵρεσις εἶναι τό μίασμα, ὁ μολυσμός, τό θανατηφόρο δηλητήριο, ὁ ψυχικός θάνατος. Ἡ κοινωνία τῶν πιστῶν μέ τούς αἱρετικούς καί κακοδόξους καί μάλιστα μέ τή συμπροσευχή καί μέσα στή Θεία Λατρεία εἶναι μεγάλο κανονικό παράπτωμα καί ἀπαγορεύεται ἀπό τή διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων καί ἀπό τούς Ἱερούς Κανόνες τῶν Ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

          Δέν μισοῦμε, πρός Θεοῦ, οὔτε ἀποστρεφόμεθα τούς αἱρετικούς, ἀλλά τή θεοστυγῆ αἵρεσί τους. Ἀντίθετα, χρέος μας ἱερόν εἶναι νά προσευχόμαστε γι'αὐτούς, γιά τό φωτισμό, τή μετάνοια καί τή σωτηρία τους.

          Ἀκόμη, κατά τίς διδαχές τῶν Ἁγίων Πατέρων μας, δέν ἐπιτρέπεται τό ὀρθόδοξον πλήρωμα νά δέχεται «εὐλογίες», καί μάλιστα ἐν ὥρᾳ Θείας Λατρείας, ἀπό αἱρετικούς καί ἑτεροδόξους σχισματικούς, πού ἔχουν καί διακηρύσσουν τίς αἱρετικές δοξασίες τους καί τίς δογματικές των ἀποκλίσεις ἀπό τήν θεοπαράδοτη ὀρθόδοξη πίστι μας.

          Ὁ αἱρετικός, ὁ κακόδοξος καί σχισματικός Κληρικός οἱουδήποτε βαθμοῦ, ἐφ'ὅσον ἀμετανόητα παραμένει ἀκλόνητος στήν πλάνη καί τήν κακοδοξία του, ἐπ'οὐδενί δικαιοῦται τῆς τιμῆς τοῦ ἀδελφοῦ Κληρικοῦ ἤ Ἐπισκόπου μέσα στόν ὀρθόδοξο χῶρο, ἀπό τόν Ὀρθόδοξο Κλῆρο καί τό Λαό. Ἡ αἵρεσις ἤ τό σχίσμα ἀποκόπτει τούς πλανηθέντας ἀπό τήν ἐκκλησιαστική κοινωνία μέ ἀποτέλεσμα ὁ ἐστερημένος τῆς Θείας Χάριτος αἱρετικός, κακόδοξος καί σχισματικός νά ἀποστερῆται παντελῶς τοῦ δικαιώματος νά ἀποκαλῆται ἅγιος Ἀδελφός καί Συλλειτουργός, ὅπως δηλ. προσφωνοῦνται καί ἀποκαλοῦνται οἱ κανονικοί Ὀρθόδοξοι Ἐπίσκοποι καί λοιποί Κληρικοί μεταξύ τους.

          Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας ἔχει χρέος νά εἶναι ἀνοικτή εἰς τούς θεολογικούς διαλόγους μέ τούς ἑτεροδόξους πρός τόν σκοπόν νά γνωρίσουν τήν ἀλήθειαν καί ὑπό τό φῶς τῆς ἀληθείας καί τῆς ἑνιαίας, κατά τούς 9 πρώτους χριστιανικούς αἰῶνες, καί ἀκαινοτομήτου ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως νά ἐξομαλυνθοῦν οἱ ὑφιστάμενες δογματικές τους ἀποκλίσεις καί διαφορές. Διαφορετικά, ὅταν παραθεωρῆται ἡ ἑνότητα τῆς πίστεως καί ἡ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι κοινωνία, οἱ συμπροσευχές καί τό πολύ βαρύτερο οἱ συλλειτουργίες καί τό κοινό ποτήριο μέ τούς ἑτεροδόξους, τούς κακοδόξους καί τούς αἱρετικούς δέ λύνουν κανένα πρόβλημα, ἀλλά ἀντίθετα συσσωρεύουν κανονικά καί συνειδησιακά προβλήματα καί ἐπιφέρουν σύγχυσι, ταραχή, διαιρέσεις καί σχίσματα.

          Ἔτσι, προάγονται μόνο τά σχέδια τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί φουντώνουν οἱ αἱρέσεις καί τά σχίσματα, ὅπως εἶναι οἱ πάνω ἀπό 500 προτεσταντικές παραφυάδες, οἱ ἀποκρυφιστικές θρησκεῖες καί παραθρησκεῖες, ἡ αἵρεσις τῶν μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ, ἡ νεοειδωλολατρεία καί ὅ,τι ἄλλο ἔχει σχέσι μέ τήν αἵρεσι καί τήν πλάνη.

          Ἡ σημερινή ἑορτή τῆς Ὀρθοδοξίας καί ἡ ἀνάμνησις τῶν ἀπ'ἀρχῆς καί κατά καιρούς νικῶν κατά τῶν αἱρέσεων καί τῶν σχισμάτων εἶναι εὐχῆς ἔργον νά μᾶς ὁδηγήση στή μεγαλύτερη καί εἰλικρινέστερη προσέγγιση στήν ἁγία καί ἀμώμητη ὀρθόδοξη πίστι μας καί τήν περιθρίγκωσή μας ἐντός τῶν τειχῶν τῆς ὀρθοδόξου παραδόσεως καί πνευματικῆς βιοτῆς...