Ο ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ
ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ
Μέ ἐξαιρετική λαμπρότητα καί εὐρεῖα συμμετοχή κόσμου ἑορτάσθηκε καί ἐφέτος ἡ ἐπέτειος τῆς ἐθνικῆς παλιγεννεσίας στό νησί μας.
Ὁ Ἑορτασμός στήν Χώρα
Στή συνέχεια στήν πλατεῖα Στάη Χώρας Κυθήρων ἔγινε ἐπιμνημόσυνη δέηση καί καταθέσεις στεφάνων ἀπό τούς: 
- Δήμαρχο Κυθήρων.
- Διοικητή Ναυτικοῦ Παρατηρητηρίου Κυθήρων.
- Διοκητή ΤΑCΑΝ Κυθήρων.
- Διοικητή Α/Τ Κυθήρων.
- Λιμενάρχη Καψαλίου Κυθήρων.
- Προϊστάμενο Πυροσβεστικοῦ Κλιμακίου Κυθήρων.
- Μαθητή τοῦ Ἑνιαίου Λυκείου Κυθήρων ὡς ἐκπροσώπου τῆς Μαθητιώσας Νεολαίας τῆς Νήσου Κυθήρων.
Ἀκολούθησε ἡ ἀνάκρουση τοῦ Ἐθνικοῦ 'Ύμνου καί ἑνός λεπτοῦ σιγή.
Τόν πανηγυρικό τῆς ἡμέρας ἐξεφώνησε ἡ φιλόλογος κ.Ἑλένη Χάρου - Κορωναίου:
ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΟΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ
Σ' αὐτές τίς δύσκολες ὧρες πού περνᾶ ἡ πατρίδα μας, αὐτή ἡ τόσο ὄμορφη καί παράξενη πατρίδα, ἔχομε μεγάλη ἀνάγκη, ἀλλά καί χρέος νά θυμόμαστε τίς μεγάλες μορφές τῆς ἱστορίας μας, τούς μεγάλους Ἕλληνες, τούς ὡραίους Ἕλληνες, πού λάμπρυναν αὐτό τόν τόπο καί νά ἀντλοῦμε δύναμη καί κουράγιο ἀπό τό παράδειγμά τους, ἀπό τή σοφία τους, τήν ἐντιμότητά τους, τήν ἀνιδιοτέλειά τους, τήν ἐργατικότητά τους καί προπάντων ἀπό τήν ἀγάπη τους καί τή θυσία τους γιά τήν πατρίδα. Σήμερα, περισσότερο ἀπό ποτέ ἄλλοτε, ὑπάρχει ἀνάγκη νά ἀναδείξομε ἐκεῖνες τίς μορφές, πού πλήρωσαν ἀκόμα καί μέ τή ζωή τους τό καθῆκον ἀπέναντι στήν πατρίδα.
Μιά τέτοια μεγάλη μορφή διάλεξα γιά τή σημερινή λαμπρή ἡμέρα τῆς ἐθνικῆς μας ἐπετείου. Πρόκειται γιά τόν Ἰωάννη Καποδίστρια, τόν πρῶτο Κυβερνήτη τῆς νεότερης ἱστορίας μας, αὐτόν τόν ἄρχοντα τῆς πολιτικῆς καί τῆς διπλωματίας, τόν ἡγέτη πού ἔβαλε φτερά στή Ἑλλάδα πρίν ἀπό 180 χρόνια καί ἀπ' τά χέρια του δημιουργήθηκε τό ἐλεύθερο Ἑλληνικό κράτος ἐκ τοῦ μηδενός.
Τί νά πρωτοαναφέρομε, τί νά πρωτοεκθειάσομε ἀπό τή δράση , τή συμπεριφορά καί τή νοοτροπία αὐτοῦ τοῦ ἑπτανήσιου γίγαντα, πού εἶχε στό ἐνεργητικό του τόσες διπλωματικές ἐπιτυχίες καί διέθετε μία σπάνια πολιτική καί ἠθική συγκρότηση; Αὐτός λοιπόν ὁ ἅγιος τῆς πολιτικῆς δέν δέχτηκε ποτέ νά πάρει τό μισθό του, ἔβαλε ὑποθήκη τήν περιουσία του γιά νά πάρει δάνειο γιά τήν Ἑλλάδα κι ἀκόμα δέν ὑπέκυψε στούς ἐκβιασμούς τῶν ἰσχυρῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης.
Τό 1829 εἶχε κλείσει ἕνα χρόνο ἀφότου ἀνέλαβε κυβερνήτης στήν Ἑλλάδα καί οἱ ξένοι ἄρχισαν ἀσφυκτικές πιέσεις στήν πατρίδα μας μέ ὑπερβολικές ἀξιώσεις καί ἀπειλές, ὅτι θά σταματήσουν τήν οἰκονομική βοήθεια. Τότε ὁ Καποδίστριας τούς ἔκλεισε τήν πόρτα καί ἀπάντησε μέ ἐπιστολή πρός τούς δανειστές. «Δέν ἀλλάζομε τήν πορεία μας, ἐξ ἄλλου ἔχομε γιά ἕνα μήνα ἀκόμα νά φᾶμε». Αὐτή ἡ σθεναρή στάση του, πού χαρακτηρίζει τούς μεγάλους ἡγέτες, εἶναι ἀπό τίς λαμπρές σελίδες τῆς νεότερης ἱστορίας μας.
Οἱ ἐπιστολές του, ὅσες διασώθηκαν, μέ ἐκεῖνο τόν ἄψογο γραφικό χαρακτῆρα εἶναι σπάνια ντοκουμέντα πολιτικοῦ ἤθους καί εὐπρέπειας. Μέ μοναδικούς συμμάχους του τή Θεία Πρόνοια καί τό μυαλό του ὁδήγησε τήν Ἑλλάδα στήν ἀνεξαρτησία, στήν ἀξιοπιστία καί στό θαυμασμό τῶν λαῶν. Στό πρῶτο του διάγγελμα πρός τόν Ἑλληνικό λαό ἀκούστηκε ἡ φράση «ἐάν ὁ Θεός μεθ' ἡμῶν, τίς καθ' ἡμῶν;». Ὅταν ἡ Δ' Ἐθνοσυνέλευση στό Ἄργος ἀποφάσισε νά δώσει μισθό στόν Καποδίστρια, ἐκεῖνος ἀρνήθηκε.
Ὅταν κατέβηκε στήν Ἑλλάδα, γιά νά σηκώσει τό σταυρό τῆς πατρίδας μας, παρέλαβε ἐρείπια, μία χώρα καμένη, λεηλατημένη ἀπό τόν Μπραήμη καί τό χειρότερο ἕνα λαό πάμπτωχο, ἄστεγο, πεινασμένο. Δέν ὑπάρχει, γράφει, πιό φιλανθρωπικό ἔργο ἀπό τή σίτιση αὐτοῦ τοῦ πεινασμένου λαοῦ.
Βάζει κάτω τό μυαλό του καί βρίσκει ὅτι ὑπάρχει μία τροφή, πού μπορεῖ νά περιορίσει τό μαρτύριο τῆς πείνας. Εἶναι ἡ πατάτα, ἄγνωστη μέχρι τότε στή Ἑλλάδα, καί φέρνει τό σπόρο της ἀπό τήν Ἑλβετία. Κι ἀπό τότε ἔγινε ἀπό τίς πιό ἀγαπημένες διατροφικές συνήθειες τοῦ Ἑλληνικοῦ λαοῦ. Ἀκόμα καί σήμερα οἱ πεινασμένοι τῶν μεγαλουπόλεων στήν πατάτα βρῆκαν διέξοδο.
Ὁ Καποδίστριας νοιώθει τήν εὐθύνη ἀπέναντι στόν πεινασμένο λαό καί ἀναλαμβάνει μέ ὅλες του τίς δυνάμεις νά τόν ταΐσει, ὅπως ὁ Μωυσῆς ἔθρεψε μέ τό μάννα τούς Ἰσραηλῖτες.
Πόσο πολύτιμος θά ἦταν σήμερα γιά τήν πατρίδα μας καί γιά ὁλόκληρη τήν Εὐρώπη ὁ Ἰωάννης Καποδίστριας, πού πρῶτος τήν ὁραματίστηκε ἑνωμένη ἀπό τό 1815! «Ἐγώ εἶμαι ὁ θυρωρός, πού ἵσταμαι στήν θύρα τῆς παρθένου Ἑλλάδος» δήλωσε σέ κάποια περιοδεία του. Δηλαδή δέν θά ἐπιτρέψω σέ κανένα νά παραβιάζει καί νά ἐνεργεῖ σέ βάρος της.
Δυστυχῶς τόν σκοτώσαμε. Ὁ ἴδιος τό ἤξερε καί δέν τό ἀπέτρεψε, διότι δέν κυκλοφοροῦσε μέ μιά διμοιρία σωματοφύλακες. Ἕνα συνοδό εἶχε ὅλο κι ὅλο, ἕνα παλληκάρι μέ κομμένο χέρι ἀπό μιά μάχη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης.
Σέ μία ἐπιστολή του ἔγραφε «Ἐάν οἱ Μαυρομιχαλαῖοι θέλουν νά μέ δολοφονήσουν, ἄς μέ δολοφονήσουν. Θά ἔλθει κάποτε ἡ ἡμέρα, πού οἱ Ἕλληνες θά ἐννοήσουν τή σημασία τῆς θυσίας μου».
Ἅγιε Ἰωάννη τῆς πολιτικῆς, τό ξέρομε ὅτι ἐσύ σάν ἅγιος μᾶς συγχώρησες, ὅμως ἐμεῖς σήμερα βλέπομε νά ἐπαληθεύεται ἡ προφητεία ἑνός Τούρκου δερβίση, πού εἶπε τό 1829 στό Δημήτριο Ὑψηλάντη μετά τήν τελευταία μάχη τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης. «Ἡ Ἑλλάδα ἀπό τούς Τούρκους κάποια στιγμή θά ἀπελευθερωθεῖ, ὅμως ἀπό τίς μεγάλες Χριστιανικές δυνάμεις τῆς Εὐρώπης πότε θά ἐλευθερωθεῖτε;»
Θά περιμένομε καί θά ἐλπίζομε νά γεννηθεῖ ἕνας νέος Καποδίστριας. Οἱ ἀντοχές τοῦ ἔθνους μας εἶναι ἀνεξάντλητες. Ἀκόμα καί στό σκοτάδι τῆς πιό βαθιᾶς νύχτας οἱ Ἕλληνες μποροῦμε νά βροῦμε τό δρόμο.
Ὁ ἑορτασμός συνεχίστηκε μέ παραδοσιακούς χορούς ἀπό τούς μαθητές τῶν Δημοτικῶν Σχολείων Χώρας-Καρβουνάδων, καθώς καί τοῦ Γυμνασίου Κυθήρων. καί ἔκλεισε μέ τήν καθιερωμένη παρέλαση τῆς μαθητιώσας νεολαίας πρωτοβάθμιας καί δευτεροβάθμιας ἐκπαίδευσης ὑπό τούς ἤχους τῆς φιλαρμονικῆς μπάντας τοῦ Ποταμοῦ, ὑπό τήν διεύθυνση τοῦ Στράτου Θεοδωρακάκη, ἐνώπιον τῶν ἐπισήμων καί πλήθους κόσμου.
Τελετάρχης καί ὑπεύθυνος γιά τήν παρέλαση τῶν μαθητῶν τῶν Σχολείων ἦταν ὁ καθηγητής τῆς φυσικῆς ἀγωγῆς κ.Νικόλαος Κυριάκος. 
Ὁ Ἑορτασμός στόν Ποταμό
Μέ ἐξαιρετική λαμπρότητα ἑορτάσθηκε καί στόν Ποταμό ἡ Ἐθνική Ἐπέτειος τῆς 25ης Μαρτίου μέ τή παρουσία τῶν τοπικῶν πολιτικῶν καί στρατιωτικῶν Ἀρχῶν καί πλήθους κόσμου.
Τήν ἐπιμνημόσυνη δέηση ἀκολούθησε κατάθεση στεφάνων ἐκ μέρους τῆς πολιτείας ἀπό τόν Ἀντιδήμαρχο Κυθήρων, ἐκφώνηση τοῦ πανηγυρικοῦ τῆς ἡμέρας καί παρέλαση των μαθητῶν, ὑπό τούς ἤχους τῆς φιλαρμονικῆς τοῦ Ποταμοῦ ὑπό τήν διεύθυνση τοῦ Στράτου Θεοδωρακάκη, ἐνώπιον τῶν ἐπισήμων.