ΕΟΡΤΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ Στίς 29 Ἰανουαρίου 2013, ἡμέρα Τρίτη, παραμονή τῆς ἑορτῆς τῶν ΑΓΙΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ στόν Ἱερό Ναό τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν τῆς Χώρας ἔγινε πανηγυρικός ὁ ἑσπερινός μέ ἀρτοκλασία, στόν ὁποῖο χοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος κ.Σεραφείμ.
Ἡ βράβευση τῶν μαθητῶν & μαθητριῶν ἔγινε ἀπό τόν Ταμία τοῦ Ἱδρύματος κ. Μανώλη Σάμιο μέ τή βοήθεια τοῦ Λυκειάρχη κ.Δημήτρη Φατσέα.
Μαθητικό ἀριστεῖο Γ' Γυμνασίου σχολ. ἔτους 2011-2012 πῆρε ἡ Φατσέα Αντωνία τοῦ Θεοδώρου καί τῆς Ἄννας.
Ἀκολούθησε Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία στήν ὁποία χοροστάτησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.Σεραφείμ διά τόν ἐκκλησιασμόν τῶν μαθητῶν Γυμνασίου καί Λυκείου εἰς τόν Ἱερόν Ναόν Ἁγίας Ἄννης Χώρας Κυθήρων μετά τό πέρας τῆς ὁποίας ὡμίλησε ὁ Θεολόγος Καθηγητής τοῦ Γυμνασίου Κυθήρων κ.Γεώργιος Λουράντος (τοῦ ὁποίου τήν ἐπίκαιρη ὁμιλία δημοσιεύουμε ἀμέσως παρακάτω).
Στό τέλος ἔγινε τό καθιερωμένο μνημόσυνο τῶν ἱδρυτῶν καί εὐεργετῶν τοῦ Γυμνασίου Κυθήρων.
Οἱ μαθητές τοῦ ἑξαθεσίου Δημοτικοῦ Σχολείου Χώρας - Καρβουνάδων ἐκκλησιάσθηκαν στόν Ἱερό Ναό Παναγίας Ἐλεούσης Χώρας.
Ὁμιλία γιά τούς Τρεῖς Ἱεράρχες
τοῦ Θεολόγου Καθηγητοῦ
τοῦ Γυμνασίου Κυθήρων Γεωργίου Ἰωάννου Λουράντου
Σεβασμιώτατε ,
Σεβαστοί Πατέρες,
Κύριε Λυκειάρχα,
Κυρία Γυμνασιάρχης,
Ἀγαπητοί Συνάδελφοι καί ἀγαπημένοι μου μαθητές.
Αἰσθάνομαι ὅτι μία ὁμιλία γιά τούς Τρεῖς Ἱεράρχες, τό Μέγα Βασίλειο, τό Γρηγόριο τό Θεολόγο καί τόν Ἰωάννη τό Χρυσόστομο εἶναι ἕνα βαρύ φορτίο, γιατί πρέπει μέσα σέ λίγα λεπτά νά σκιαγραφηθοῦν 16 αἰῶνες παρουσίας στίς συνειδήσεις τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων. Τί νά πρωτοπεῖ κανείς γιά ἕνα τόσο πολυσήμαντο ἔργο, γιά μία τόσο πολύπλευρη δραστηριότητα, γιά μία τόσο πλούσια συγγραφική κληρονομιά, ὄχι ἑνός ἀλλά τριῶν ἀνδρῶν, πού ἀναδείχτηκαν γίγαντες τοῦ πνεύματος καί τῆς ἀρετῆς.
Πρῶτα-πρῶτα ἀναρωτιέμαι, ἄν ἔχει νόημα αὐτός ὁ ἑορτασμός σέ καιρούς πού ἐπικρατεῖ ἕνας τεράστιος προβληματισμός γύρω ἀπό τά θέματα τῆς παιδείας μας. Ἀναρωτιέμαι, ἄν στόν γενικότερο ἀποπροσανατολισμό μας φαντάζει καί αὐτή ἡ ἑορτή μία φολκλορική φιέστα χωρίς νόημα καί οὐσιαστικό περιεχόμενο, πού μᾶς ἔρχεται ἀπό τό πολύ μακρινό παρελθόν, καθώς οἱ τρεῖς Μεγάλοι τῆς Ἐκκλησίας μας Πατέρες ἔζησαν πρίν ἀπό 16 αἰῶνες τουλάχιστον. Ἀναρωτιέμαι, ἄν στήν ἐποχή τῆς παγκοσμιοποίησης , στήν κοινωνία τῶν νέων ταχυτήτων τοῦ Διαδικτύου καί τῆς σύγχρονης τεχνολογίας, σέ ἕνα καινούργιο κόσμο πού ἀνατέλλει χάρις στά ἐπιτεύγματα τῆς σύγχρονης βιοτεχνολογίας, μπορεῖ νά ἔχει νόημα ἡ ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν. Ἀναρωτιέμαι, ἄν τελικά σήμερα ἡ Παιδεία, καταταλαιπωρημένη καί ἀσθμαίνουσα, νοηματοδοτεῖ καί νοηματοδοτεῖται τούτη τήν ἡμέρα βρίσκοντας τά ἀδιάψευστα, τά μεγάλα, τά τέλεια πρότυπά της. Ἀναρωτιέμαι, ἄν οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες μποροῦν ἀπό τά βάθη τῶν αἰώνων νά προτείνουν λύσεις στά προβλήματα πού ἀπασχολοῦν τό σύγχρονο ἄνθρωπο, στούς ζοφερούς καί δύσκολους καιρούς πού διανύουμε.
Ἡ ἀπάντηση γιά ἐκείνους πού σπουδάζουν τήν κρισιμότητα τῶν καιρῶν μας δέν μπορεῖ παρά νά εἶναι: ναί! Ἔχει νόημα ἡ ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν, γιατί σιγά-σιγά χάνουμε τό νόημα τῆς παιδείας καί ἄν χάσουμε τό νόημα τῆς παιδείας ἔχουμε χάσει καί τό νόημα τῆς ζωῆς. Ἡ παιδεία γιά τούς Τρεῖς Οἰκουμενικούς Πατέρες , δέν εἶναι ἕνας τομέας τῆς ζωῆς μας, ἀλλά ὁλόκληρη ἡ ζωή μας. Γιά τόν λόγο αὐτό ἡ σημερινή σύντομη καί ταπεινή ὁμιλία μου, δέν μπορεῖ παρά νά διακοσμήσει σεμνά τή σεπτή τους μνήμη καί νά ἐπικεντρωθεῖ στόν ρόλο καί τό σκοπό τῆς παιδείας γιά τόν ἄνθρωπο κάθε ἐποχῆς.
Πολλές φορές ἴσως σκεφτόμαστε πώς ἡ Παιδεία εἶναι κάτι πού δέν ἀφορᾶ ὅλους μας, μά ἀποκλειστικά τούς ἐκπαιδευτικούς, τά παιδιά, τούς νέους καί τούς γονεῖς τους. Πολλές φορές σκεφτόμαστε πώς ἡ Παιδεία ἀπασχολεῖ τόν ἄνθρωπο μόνο μία συγκεκριμένη περίοδο τῆς ζωῆς του. Ξεχνᾶμε ὅτι ἡ παιδεία εἶναι ἀπαραίτητος ὅρος γιά τήν ἐπιβίωση ἑνός λαοῦ. Ἀγνοοῦμε, ὄχι μόνο τόν ἀγῶνα τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν πού μᾶς εἶναι μακρινοί χρονικά, ἀλλά ἀκόμα καί τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, πού εἶναι κοντινότερος.
Πρέπει νά θυμηθοῦμε πώς ἡ Παιδεία εἶναι ἡ ἀπάντηση σέ κάθε περίοδο ταραχῆς καί κρίσης. Εἶναι ἡ ἀπάντηση στό φόβο. Φοβᾶται ἐκεῖνος πού ἀγνοεῖ. Ἐκεῖνος πού γνωρίζει μπορεῖ νά διατηρήσει τήν ψυχραιμία του καί νά ἀποφασίσει. Νά δράσει μέ προγραμματισμό καί προοπτική καί ὄχι νά ἀντιδρᾶ σέ ὅσα ἀποφασίζονται ἐρήμην του ἤ συμβαίνουν ἐν ἀγνοίᾳ του. Ὅποιος ἀγνοεῖ, δέν μπορεῖ νά διακρίνει ἀνάμεσα σέ ἐχθρούς καί φίλους, ἀνάμεσα σέ κινδύνους καί εὐκαιρίες. Φαντάζεται ἐχθρούς ἐκεῖ πού δέν ὑπάρχουν, παλεύει μέ σκιές τοῦ παρελθόντος, ἐνῶ παράλληλα ἐξαπατᾶται εὔκολα ἀπό τούς γλυκομίλητους ἐχθρούς του. Ὅποιος ἀγνοεῖ ἀποδέχεται διχαστικά κηρύγματα, πού θέλουν νά τόν ἀποξενώσουν ἀπό τούς ἀδελφούς του καί τούς ἐν δυνάμει συμμάχους του. Καί οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες, ἔζησαν σέ περίοδο μεγάλης κρίσης, ἀβεβαιότητας καί ἀνασφάλειας, χρόνια πολύ πιό δύσκολα καί ταραγμένα ἀπό τά δικά μας. Μεγάλες δυνάμεις συγκρούονταν γιά τήν ἐξουσία, τόν πλοῦτο καί τήν ἐπιρροή σέ ἀνθρώπινα πνεύματα καί ψυχές. Ὁ λαός τῆς αὐτοκρατορίας μιλοῦσε πολλές διαφορετικές γλῶσσες καί διαλέκτους, ἀκολουθοῦσε πολλές διαφορετικές ἐθνικές καί πολιτιστικές παραδόσεις. Μέσα στή σύγχυση καί τή σύγκρουση ἀναζητοῦσε λόγο νηφάλιο καί πνευματικό, λόγο ζωντανό καί ζωογόνο, λόγο πού νά στηρίζει τόν ἀγῶνα καί νά μή τρομοκρατεῖ.
Ἡ ἀπάντηση τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ἦταν ὁ σαρκωμένος Λόγος τοῦ Εὐαγγελίου, ἡ μίμηση τοῦ Χριστοῦ μέσα ἀπό τή ζωή τους καί ἡ ἀνάπτυξη τῶν πνευματικῶν μηνυμάτων του μέσα ἀπό τή σκέψη, τίς ὁμιλίες καί τά γραπτά τους, μέσα ἀπό τό παιδαγωγικό πνευματικό τους ἔργο.
Ἀναζήτησαν τήν Παιδεία καί τήν πνευματική καλλιέργεια στόν χῶρο πού οἱ θρησκόληπτοι τῆς ἐποχῆς τους θεωροῦσαν ἀπαγορευμένο γιά τή χριστιανική σκέψη. Στόν ἀρχαῖο ἑλληνικό πολιτισμό, αὐτόν πού οἱ φανατικοί ταύτιζαν μέ τήν εἰδωλολατρία, μέ τόν ἐχθρό. Σέ αὐτόν βρῆκαν τή μέθοδο καί τά ἐφόδια νά ὑπηρετήσουν καί νά στερεώσουν τήν πίστη τους.
Στήν ἑλληνική γλῶσσα βρῆκαν ἔννοιες, γιά νά ἐξηγήσουν καί νά διευκρινίσουν τό δόγμα τῆς πίστης τους. Σέ ἐποχές συγκρητισμοῦ καί αἱρέσεων θεολόγησαν στηριζόμενοι στή δομή, τή σύνταξη, καί τόν πλοῦτο τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας, ὅπως εἶχε ἀναπτυχθεῖ ἀπό φιλοσόφους καί ρήτορες. Ἡ πίστη τους δέν ἀλλοιώθηκε ἀλλά ἐνδυναμώθηκε. Οἱ λόγοι τους γοήτευσαν χριστιανούς καί ἐθνικούς καί τούς προσέλκυσαν στήν Ἐκκλησία. Αὐτό τό ἐλεύθερο καί ἀνοικτό πνεῦμα μπόρεσε νά γοητεύσει καί τούς νέους, πού σέ κάθε ἐποχή εἶναι περισσότερο ἀνήσυχοι καί προβληματισμένοι.
Θά πρέπει νά θυμίσουμε σέ ὅλους ξανά, πῶς οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες δέν τιμῶνται μόνο γιά τήν ἀρετή καί τήν χρηστότητα τους, ἀλλά τιμῶνται ὡς προστάτες τῆς Παιδείας γιά τό θαρραλέο, πρωτοποριακό, καί διακριτικό τους πνεῦμα. Νά θυμηθοῦμε καί ἐμεῖς ὅτι οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες δέν ἀποτέλεσαν ἕνα συντηρητικό πρότυπο παιδείας, ἀλλά ἀκριβῶς τό ἀντίθετο, ἕνα πρότυπο Παιδείας γεμᾶτο θάρρος καί πίστη στήν μεταμορφωτική δύναμη τῶν λόγων τοῦ Χριστοῦ πού δέν διστάζει νά συλλέξει γνώση ἀπό κάθε πηγή καί μέ ὑπέρτατη διάκριση, νά ἐπιλέξει, νά ἀξιολογήσει καί νά ὡφεληθεῖ ἀπό κάθε ἔννοια δροσιᾶς πού θά μποροῦσε νά θρέψει τήν ἄμπελο τοῦ Χριστοῦ.
Ἀγαπημένοι μου Μαθητές,
Τό πνεῦμα τῶν Τριῶν Ἁγίων Πατέρων μας ἄς μᾶς ὑπενθυμίζει ἀέναα ὅτι καί στή σημερινή κρίση, ἡ Παιδεία μπορεῖ νά δώσει τή λύση. Ἡ γνώση μπορεῖ νά διώξει τό φόβο, ἡ διάκριση τήν καχυποψία καί τήν ἐχθρότητα, ἡ καλλιεργημένη σκέψη καί ὁ λόγος νά διευκρινίσει καί νά ἀντιμετωπίσει τά προβλήματα. Ἡ Παιδεία μπορεῖ νά ὁδηγήσει στήν αὐτοσυνειδησία, στήν παραδοχή καί κατανόηση τῶν λαθῶν, τῶν παραλείψεων καί τῶν ἐλλείψεών μας. Ἡ δημιουργία νηφάλιας καί κριτικῆς σκέψης μπορεῖ νά ὁδηγήσει στή δημιουργία λύσεων πού δέν θά ἀνακυκλώνουν τίς αἰτίες τῶν προβλημάτων .
Σέ καιρούς δύσκολους καί ὁριακούς σάν τούς τωρινούς καθένας μας ἔχει ἀνάγκη ὁδηγοῦ καί πυξίδας πού νά μᾶς φανερώνουν τό δρόμο, γιά νά κρατήσουμε τήν ἀνθρωπιά μας, νά προσεγγίσουμε τήν ἀρετή , νά βροῦμε τήν ἀληθινή Παιδεία.
Εἴθε οἱ ἱκεσίες τους καί τό ὑπόδειγμα τῆς ζωῆς τους, νά φωτίζουν κάθε σκέψη, κάθε λόγο καί κάθε πράξη μας.
Τό ἀπόγευμα τῆς ἴδιας ἡμέρας καί ὥρα 6.30 μ.μ., πραγματοποιήθηκε διάλεξις στήν αἴθουσα τοῦ Κυθηραϊκοῦ Συνδέσμου Χώρας - Κυθήρων, μέ ὁμιλητή τόν Πρωτοπρεσβύτερο Καθηγητή τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
π. Κων/νον Καραϊσαρίδην
μέ θέμα
«Οἱ τρεῖς Ἱεράρχες Ἐκκλησιαστικοί Πατέρες καί κοινωνικοί ἐργάτες»
Μετά τήν ἐπίκαιρη καί πολύ τεκμηριωμένη αὐτή ὁμιλία τοῦ π.Κων/νου Καραϊσαρίδη, (τῆς ὁποίας τό ἠχητικό ἀπόσπασμα μπορεῖτε νά ἀκούσετε στή συνέχεια) ἔγινε ἡ τελετή κοπῆς τῆς Ἁγιοβασιλόπιττας πρός τιμήν τῶν ἐκπαιδευτικῶν τῆς νήσου μας.
Στήν ἐκδήλωση συμμετεῖχαν οἱ ἐκπαιδευτικοί τοῦ νησιοῦ καί τῶν 3 βαθμίδων, πρός τιμήν τῶν ὁποίων ὁ Σεβασμιώτατος κ. Σεραφείμ εὐλόγησε Ἁγιοβασιλόπιττα, τήν ὁποία κατά παραχώρησί του ἔκοψε ὁ ἀρχαιότερος τῶν παρόντων ἐκπαιδευτικῶν κ.Χαράλαμπος Παυλάκης.
Στήν ἐκδήλωση ἔλαβε μέρος μεικτή χορωδία ὑπό τόν Θεολόγο Καθηγητή τοῦ Λυκείου Γιῶργο Λουράντο, πού ἀπέδωσε ἐκκλησιαστικούς ὕμνους.
Οἱ ἅγιοι Τρεῖς Ἱεράρχες
Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καί ἐργάτες τῆς κοινωνίας
Πρωτοπρ. Κωνσταντίνου Καραϊσαρίδη
Ἐπίκουρου Καθηγητή Α.Π.Θ.
Ξεκίνησε τήν ὁμιλία του ὁ Πρωτ/ρος π.Κων/νος Καραϊσαρίδης λέγοντας ὅτι μπορεῖ ὁ τίτλος τοῦ θέματος «Οἱ ἅγιοι Τρεῖς Ἱεράρχες» νά φαίνεται κοινότυπος, ἀλλά ὁ ἴδιος θά προσπαθήσει νά φανερώσει μία ὁλόκληρη διαδικασία πνευματικῆς πορείας γιά τούς Τρεῖς Ἱεράρχες, ἡ ὁποία τούς ἀνέδειξε Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καί ἐργάτες τῆς κοινωνίας.
Πρόκειται γιά δύο ὄψεις ἀλληλένδετες τῆς ἑνιαίας, φυσικά, προσωπικότητας ἑνός ἑκάστου τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν. Καί μάλιστα στό βαθμό πού ἀναδείχθηκαν μοναδικοί, ἄφθαστοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἔγιναν ταυτόχρονα καί ἐργάτες τῆς κοινωνίας.
Τό πρῶτο ἐσώτατο βίωμα, ἡ πνευματική πατρότητα, τούς ὁδήγησε ἀλάνθαστα στή γνήσια κοινωνική προσφορά.
Ἔτσι καταρχήν ὁ ὁμιλητής μας προσπάθησε νά προσδιορίσει καί νά ὁρίσει τό «ποιά εἶναι ἡ πνευματική πατρότητα καί πῶς ὁρίζεται ἡ κοινωνική προσφορά μέσα ἀπό τά λόγια τῆς Ἁγίας Γραφῆς. Καί πρῶτα-πρῶτα μέσα ἀπό τά λόγια τοῦ Κυρίου». Ὁ Κύριος, προκειμένου νά φανερώσει τήν αὐτοσυνειδησία Του, τό ποιός εἶναι δηλαδή ὁ ἴδιος καί ποιά εἶναι ἡ σχέση Του μαζί μας χρησιμοποίησε τήν εἰκόνα τοῦ καλοῦ ποιμένα.
Πιστεύει, μᾶς εἶπε ὁ π.Κων/νος, ὅτι ἡ Ἐκκλησία θέλει νά καταδείξει ἐμφαντικά ὅτι τά λόγια τῆς παραβολῆς τοῦ καλοῦ ποιμένα ἰσχύουν, ὅπως ἀκριβῶς γιά τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, τό ἴδιο καί γιά τούς Ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ μόνη διαφορά εἶναι ὅτι τά περί τοῦ καλοῦ ποιμένα γιά τόν Χριστό λέγονται σέ σχέση μέ τόν Οὐράνιο Πατέρα Του, τοῦ ὁποίου ἐκπληρώνει τό ἅγιο θέλημα Του ἐπί τῆς γῆς. Ἐνῶ οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας εἶναι κατά μίμηση τοῦ Χριστοῦ οἱ καλοί ποιμένες σέ σχέση μέ τόν Πατέρα μας καί Πατέρα ὁλόκληρης τῆς Ἐκκλησίας, πού εἶναι ὁ Χριστός.
Στή συνέχεια ἐπανῆλθε ὁ π.Κων/νος στά λόγια τοῦ Κυρίου - προτροπές, πού ἀπηύθυνε ὁ ἴδιος πρός τούς μαθητές Του, περιγράφοντας τήν ἀποστολή τους καί προτρέποντάς τους νά αἰσθάνωνται ὡς ἀπεσταλμένοι τοῦ Χριστοῦ γιά τόν εὐαγγελισμό τῶν ἀνθρώπων, πού εἶναι, τρόπον τινά, τό σύνταγμα, ὁ θεμελιώδης νόμος τῆς χριστιανικῆς ζωῆς, μέ τήν παρατήρηση ὅτι ὅλα αὐτά ἰσχύουν κάλλιστα γιά τούς Τρεῖς Ἱεράρχες.
- «Ἐσεῖς εἶστε τό φῶς γιά τόν κόσμο μία πόλη χτισμένη ψηλά στό βουνό, δέν μπορεῖ νά κρυφτεῖ. Ἔτσι νά λάμψει καί τό δικό σας φῶς μπροστά στούς ἀνθρώπους, γιά νά δοῦν τά καλά σας ἔργα καί νά δοξολογήσουν τόν οὐράνιο Πατέρα σας. Ὅποιος λοιπόν καταργήσει ἀκόμα καί μία ἀπό τίς πιό μικρές ἐντολές αὐτοῦ τοῦ νόμου καί διδάξει ἔτσι τούς ἄλλους, θά θεωρηθεῖ ἐλάχιστος στή βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἐνῶ ὅποιος τίς τηρήσει ὅλες καί διδάξει ἔτσι καί τούς ἄλλους, αὐτός θά θεωρηθεῖ μεγάλος στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ» (Ματθ. Ε', 14-19, Μάρκ. 9,50, Λουκ. 14, 34-35).
Θέλει δηλαδή νά δείξει ἡ Ἐκκλησία ὅτι ὅσα πιό πάνω ἀναφέρει ὁ Κύριος γιά τούς μαθητές καί τούς Ἀποστόλους Του ἰσχύουν καί γιά τούς ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι καί ἐτήρησαν ἀπόλυτα τόν Εὐαγγελικό Νόμο καί ἀναδείχθηκαν μέ τή διδασκαλία καί τή ζωή τους ἀνά τούς αἰῶνες καθοδηγητικό φῶς γιά τά τέκνα τῆς Ἐκκλησίας.
Συνεχίζοντας ὁ π.Κων/νος προσάρμοσε «τά ὡς ἄνω παραγγέλματα καί τίς ὑποθῆκες τοῦ Χριστοῦ στή ζωή καί τά ἔργα τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν».
Ἀκολούθησε πρῶτα σύντομη ἀναφορά στό ἱστορικό τῆς ἑορτῆς (τό ὁποῖο συνοπτικά ἀναφέρουμε).
v Ὁ λόγιος Μητροπολίτης Εὐχαΐτων τῆς Μικρᾶς Ἀσίας Ἰωάννης ὁ Μαυρόπους πρότεινε νά θεσπισθεῖ κοινή ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στίς 30 Ἰανουαρίου.
v Μέ μεγάλη ἐπισημότητα καί εὐλάβεια ἑορταζόταν ἡ ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στήν ἐποχή τῆς Τουρκοκρατίας.
v Στίς περιοχές τῆς Ἠπείρου καί τῆς Μακεδονίας, πού ἄργησαν νά ἀπελευθερωθοῦν, ἡ ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ἐξακολουθοῦσε νά ἔχει ἐθνικό χαρακτῆρα ὡς τό 1912, πού ἐντάχθηκαν στό ἐλεύθερο ἑλληνικό κράτος.
v Τό 1841 μέ διάταγμα τοῦ Ὄθωνα καθιερώθηκε ἡ ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν ὡς ἑορτή τῆς Παιδείας καί τῶν Γραμμάτων.
v Καί τό 1856 μέ πανηγυρική τελετή καθιερώθηκε τό Λάβαρο τοῦ Πανεπιστημίου, τό ὁποῖο φέρει στή μία ὄψη τήν εἰκόνα τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν.
v Καί ἀπό τό 1821 ἔπαυσε πιά ἡ ἑορτή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν νά εἶναι ἐθνική ἑορτή, ἔμεινε ὅμως ὡς ἑορτή τῆς Παιδείας καί τῶν Γραμμάτων.
Ἀκολούθησε συνοπτική ἀναφορά σέ βιογραφικά στοιχεῖα τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν καί μάλιστα συγκριτική παράθεσή τους.
v Ἔζησαν λίγο στήν ἐπίγεια ζωή τους, ὅμως ἔπραξαν πολλά.
Βασίλειος: 330, 370 (Ἐπίσκοπος), 378 -> 48-49 χρόνια
Γρηγόριος: 330-390 -> 60 χρόνια
Χρυσόστομος: 350-407 -> 57 χρόνια.
v Μᾶς εἶπε στό σημεῖο αὐτό τί λέγει ἡ παράδοση γιά τά χαρακτηριστικά τους.
v Καί οἱ τρεῖς προῆλθαν ἀπό βαθύτατα πνευματικές, ἁγνές οἰκογένειες.
v Καί οἱ τρεῖς δέχτηκαν ἔντονα τή μεγάλη πνευματική ἐπίδραση τῆς εὐσεβέστατης μητέρας τους (Ἐμμέλεια, Νόννα, Ἀνθοῦσα).
v Καί οἱ τρεῖς ἔκαναν ἔντονο προσωπικό ἀγῶνα, ἀφοῦ μάλιστα προτίμησαν νά μείνουν ἄγαμοι, Μοναχοί, ἀφιερωμένοι ἀποκλειστικά στήν προσευχητική κοινωνία μέ τό Θεό καί τή διακονία τοῦ ἀνθρώπου.
v Ἔμαθαν γράμματα πολλά καί καλά, ἀφοῦ ἦταν ἀπό τά μεγαλύτερα μυαλά τῆς ἐποχῆς τους. Σπούδασαν ὅλες τίς ἐπιστῆμες τῆς ἐποχῆς τους στά καλύτερα ἐκπαιδευτήρια.
Ἀκολούθησε ἡ πνευματική σκιαγράφηση τῶν τριῶν, οἱ ὁποῖοι ἀνέπτυξαν πλούσιο κοινωνικό ἔργο, πέραν τοῦ κηρυκτικοῦ καί γενικότερα ποιμαντικοῦ ἔργου τους καί ἱστορίες ἀπό τήν ζωή τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν.
Ἀπό τά πρῶτα του χρόνια ὡς νεαρός θεολόγος, ὁ π.Κων/νος εἶχε ἕνα ἐρώτημα : πῶς μπορεῖ οἱ τρεῖς Ἱεράρχες, αὐτοί οἱ μεγάλοι θεολόγοι νά εἶναι καί οἱ μεγαλύτεροι κοινωνικοί ἐργάτες;
Πῶς εἶναι δυνατόν οἱ ἱερομύστες τῆς γιατρειᾶς νά εἶναι τόσο εὐαίσθητοι στόν πόνο τῶν ἀνθρώπων; Πῶς αὐτοί πού ἀπευθύνονται προσευχητικά μέ τόσο ἰδιαίτερα λόγια στό Θεό (καί οἱ τρεῖς ἔχουν στό ὄνομα τους Θεία Λειτουργία), ἔχουν τόση εὐαισθησία νά ἀκοῦνε ἀκόμη καί τό βουβό κλάμα τῶν πονεμένων ἀνθρώπων;
Τήν ἀπάντηση τήν ἔδωσε ὡς ἑξῆς:
«Ἀφοῦ πρῶτα βίωσαν βαθειά, ὑπαρξιακά μέσα στή Θεία Λειτουργία τή φιλανθρωπία, τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, στή συνέχεια βίωσαν τό ἴδιο φιλάνθρωπα τίς σχέσεις τους μέ τούς δοκιμαζόμενους συνανθρώπους τους. Ἔκαναν δηλαδή τό ἐπιβεβλημένο : τή διαδρομή ἀπό τή θεία φιλανθρωπία στήν φιλάνθρωπη συμπεριφορά. Τρόπον τινά κατά ἀνάγκη, ὡς ἐπακόλουθο, ὡς γνήσιο βίωμα αὐτό πού ἔζησαν στή λατρεία τό φανέρωσαν στή ζωή τους μέσα στήν κοινωνία. Γι' αὐτούς δέν ὑπάρχει διαχωρισμός, τό ἕνα προηγεῖται καί τό ἄλλο ἕπεται. Ἤ τό δεύτερο ἀπορρέει ἀπό τό πρῶτο καί τότε εἶναι γνήσιο, αὐθεντικό, ὄχι ἀκτιβιστικό, πολυπραγμοσύνη, ἐπίδειξη καί ἀλαζονεία, ταπείνωση καί θυσία. Γι᾽ αὐτούς εἶναι ἀδιαχώριστη ἡ ἁγία τράπεζα τῆς ἱερουργίας ἀπό τήν τράπεζα τῆς κοινωνικῆς ἐργασίας καί προσφορᾶς».
Ἐπίλογο τῆς ὁμιλίας τοῦ π.Κων/νου ἀποτέλεσε ἡ παράθεση τριῶν ἀντιπροσωπευτικῶν ἀποσπασμάτων ἀπό τίς Θεῖες Λειτουργίες τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν.
Πρίν ἀπό αὐτή τήν παράθεση, ὁ π.Κων/νος διάβασε ἕνα τμῆμα μιᾶς ἐπιστολῆς πού ἔγραψε κρατούμενος στό στρατόπεδο τοῦ Νταχάου, ὅταν ἀπελευθερώθηκε, καί ἔχει δημοσιευθεῖ σέ περιοδικά καί ἡ ὁποία ὁλόκληρη διαβαζόταν κάθε φορά πού συνεδρίαζαν οἱ ἐκπαιδευτικοί τῆς Εἰδικῆς Ἀγωγῆς σ' ἕνα συνέδριο τῆς Οὐαλίας.
«Βγῆκα ζωντανός ἀπό τά στρατόπεδα συγκεντρώσεως. Τά μάτια μου εἶδαν πράγματα πού δέ θά ἔπρεπε νά τά δεῖ ἀνθρώπου μάτι.Εἶδα θαλάμους ἀερίων πού κατασκευάστηκαν ἀπό καλά ἐκπαιδευμένους μηχανικούς. Εἶδα παιδιά νά φαρμακώνονται ἀπό ἄριστα ἐκπαιδευμένους γιατρούς. Εἶδα βρέφη νά θανατώνονται ἀπό καλά καταρτισμένες νοσοκόμες. Εἶδα γυναῖκες καί μωρά νά δολοφονοῦνται καί νά ρίχνονται στήν πυρά ἀπό ἀπόφοιτους πανεπιστημίου.
Αὐτά εἶδα καί γι᾽ αὐτό εἶμαι δύσπιστος ἀπέναντι στήν ἐκπαίδευση.
Τώρα πιά ἕνα ζητῶ ἀπό τούς ἐκπαιδευτικούς. Νά βοηθοῦν τούς μαθητές τους νά γίνουν ἄνθρωποι. Οἱ προσπάθειες τῶν ἐκπαιδευτικῶν δέν ἐπιτρέπεται νά ἔχουν ποτέ ὡς ἀποτέλεσμα ἐκπαιδευμένα τέρατα, ψυχοπαθεῖς μέ διπλώματα, σπουδαγμένους Ἄιχμαν.
Ἀξία ἔχουν ἡ ἀνάγνωση, ἡ γραφή, ἡ ἀριθμητική καί ἡ ἄλλη ἐπιστημονική κατάρτιση, μόνο ὅταν συμβάλλουν στό νά γίνουν τά παιδιά ἄνθρωποι».
Ἄς μείνουν τά λόγια αὐτά στό μυαλό μας μαζί μέ τίς μορφές καί τό ἔργο τῶν Ἁγίων τριῶν Ἱεραρχῶν, αὐτῶν πού ἔγιναν μεγάλοι θεολόγοι ἀλλά καί οἱ μεγαλύτεροι κοινωνικοί ἐργάτες.
Εὐχαριστοῦμε θερμά τόν π.Κων/νο Καραϊσαρίδη γιά τήν ἄριστη προβολή τοῦ ἔργου καί τῆς προσωπικότητάς τους.
τῆς ἐκδήλωσης
|
Get the Flash Player to see this player. |
| Μπορείτε να κατεβάσετε αυτή την εκδήλωση σε αρχείο mp3 κάνοντας click εδώ.  |
