ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Τό γεγονός πού θυμόμαστε σήμερα, Κυριακή τῶν Βαΐων, χριστιανοί μου, εἶναι ἡ θριαμβευτική εἴσοδος στά Ἱεροσόλυμα, πού ἐπεφύλαξαν οἱ Ἑβραῖοι στόν Ἰησοῦ Χριστό: βγῆκαν στούς δρόμους κρατώντας βάγια φοινίκων καί κλαδιά ἐλιᾶς καί Τόν ὑποδέχθηκαν ζητωκραυγάζοντας καί στρώνοντας τά ἱμάτιά τους στό δρόμο ὅπου περνοῦσε. Ὅλος αὐτός ὁ ἐνθουσιασμός ἦταν ἀποτέλεσμα τοῦ θαύματος τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Λαζάρου.
Σκόπιμα καί γιά πρώτη φορά ὁ Κύριος μας θαυματούργησε μέ αὐτόν τόν τρόπο – στό τελευταῖο ἐπί γῆς τέτοιο θαῦμα Του πρός τούς ἀνθρώπους – δηλαδή μπροστά σέ τόσο κόσμο, μήπως καί τήν τελευταία στιγμή κάποιοι μετανοήσουν, ἀναγνωρίζοντάς Τον ὡς Υἱό τοῦ Θεοῦ.
Ἀνέστησε ἕναν νεκρό, πού ἦταν πεθαμένος τέσσερις μέρες, ὁ δέ Λάζαρος καί οἱ ἀδελφές του Μαρία καί Μάρθα ἦταν γνωστοί καί ἀγαπητοί γιά τήν καλοσύνη τους στήν κοινωνία τῶν Ἱεροσολύμων. Ἔτσι, εἶχε μαζευτεῖ πολύς κόσμος στό σπίτι γιά νά συλλυπηθοῦν . Οἱ ἄνθρωποι αὐτοί ἀκολούθησαν τόν Κύριο μέχρι τό μνῆμα τοῦ Λαζάρου καί ἔγιναν μάρτυρες τῆς Ἀναστάσεως. Ὅσοι πάλι δέν εἶδαν τό θαῦμα, μαζεύτηκαν ἀργότερα στό σπίτι τοῦ Λαζάρου, ὄχι τόσο γιά νά δοῦν τόν Ἰησοῦ, ὅπως σημειώνει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης, ἀλλά γιά νά διαπιστώσουν ἰδίοις ὄμμασι πώς ὁ Λάζαρος εἶναι ζωντανός.
Καί βέβαια οἱ δόλιοι Γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι σχεδίαζαν νά σκοτώσουν καί το Λάζαρο, διότι ἐξαιτίας αὐτοῦ τοῦ θαύματος πολλοί προσέρχονταν στόν Ἰησοῦ.
Διανυκτερεύει, λοιπόν, ὁ Ἰησοῦς στή Βηθανία, μᾶλλον στό σπίτι τοῦ Λαζάρου καί τήν ἄλλη μέρα, σύμφωνα πάντα μέ τόν Εὐαγγελιστή Ἰωάννη, ὁδεύει πρός τά Ἱεροσόλυμα γιά νά γιορτάσει καί Αὐτός τό Πάσχα μέ τούς μαθητές Του – συνήθεια τῶν Ἑβραίων νά εἰσέρχονται στήν ἱερή τους πόλη γιά τό Πάσχα.
Ἔτσι ὁ λαός, βλέποντας τόν «πανίσχυρο» Ἰησοῦ, Τόν ὑποδέχεται μέ ἰαχές : «Ὡσαννά! εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου!» . Μιά ἰαχή, πού ἦταν φωνῆς τῆς γλώσσας ὅμως, καί ὄχι τῆς καρδιᾶς. Ὁ Κύριός μας, ὅμως, σέ αὐτόν τό λαό, πέρα ἀπό τήν πνευματική του καθοδήγηση πρός τήν Ἀλήθεια, δέν τοῦ ὑποσχέθηκε καμμία ὑλική ἀμοιβή καί κοσμική ἐξουσία. Ἔτσι, οἱ πανοῦργοι Γραμματεῖς καί Φαρισαῖοι, γνωρίζοντας καλά τίς ἐπιθυμίες τοῦ λαοῦ, μέ ψεύτικες ὑποσχέσεις καί ἀπειλές κατάφεραν σέ λίγες ἡμέρες ὁ ἴδιος λαός νά κραυγάζει μετά μανίας : «Ἆρον ἆρον, σταύρωσον αὐτόν!».
Χριστιανοί μου, μήπως καί ἐμεῖς σήμερα δέν εἴμαστε εὐάλωτοι σέ ψεύτικες ὑποσχέσεις προκειμένου νά ἱκανοποιήσουμε τό ἀτομικό μας συμφέρον; Αὐτό συμβαίνει ὅταν ἡ ζωή μας δέν εἶναι ἀληθινά πνευματική, ὅταν δέν ἔχουμε μόνο καί ἀληθινό στήριγμα μας τόν Χριστό.
Θά μπορέσουμε, ἄραγε, νά ξεπεράσουμε τίς ὑλικές μας δεσμεύσεις καί νά ἑορτάσουμε πραγματική Ἀνάσταση, πού μᾶς δίνουν ἡ ταπείνωση καί ἡ μετάνοια; Θά πᾶμε στήν Ἀνάσταση γιά νά ἀκούσουμε μόνο τό «Χριστός Ἀνέστη» ἤ θά παραμείνουμε γιά νά γίνουμε ἕνα μέ τό Χριστό διά τῆς Θείας Κοινωνίας;
π. Παναγιώτης Μεγαλοκονόμος