ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Λουκᾶς ὁ ἰατρός, ὁ ἀγαπητός
Ὅπως συχνά συμβαίνει, Χριστιανοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας στίς γιορτές τῶν μεγάλων Ἁγίων της συντονίζει τά ἀναγνώσματα τῆς Θ. Λειτουργίας μέ τό νόημα τῆς μνήμης τους. Ἐπιλέγει γι’ αὐτό γράμματα ἀπό τά Ἱερά Εὐαγγέλια καί τίς Ἐπιστολές τῶν Ἀποστόλων, πού, εἴτε ἀναφέρουν τόν ἑορταζόμενον Ἅγιο, εἴτε ὑπονοοῦν τό μεγάλο ἔργο πού ἐπετέλεσε.
Σήμερα — 18 Ὀκτωβρίου — τιμᾶται ὁ ἔνδοξος Ἀπόστολος καί Εὐαγγελιστής Λουκᾶς. Καί τόσο τό Ἱερό Εὐαγγέλιο πού διαβάζεται, ὅσο καί ὁ Ἀπόστολος ἔχουν σχέση μέ ἐκεῖνον.
Στήν μέν Εὐαγγελική περικοπή ἀναφέρεται ἡ ἐκλογή ἀπό τόν Κύριο τῶν 70 μαθητῶν καί ἡ ἀποστολή τους στούς τόπους τῆς Γαλιλαίας καί Ἰουδαίας, γιά νά κηρύξουν τό σωτήριο ἔργο τοῦ Χριστοῦ καί νά θεραπεύσουν ἀρρώστους. Ἄν καί δέν ἀναφέρεται ὀνομαστικά, στούς 70 αὐτούς μαθητές πρέπει νά ἦταν καί ὁ Λουκᾶς. (Ὅταν ἐπέστρεψαν οἱ 70 — γεμᾶτοι χαρά — ἀνέφεραν στόν Ἰησοῦ πώς γίνονταν ὑγιεῖς ὅσοι ἔπασχαν ἀπό σωματική εἴτε πνευματική — δαιμονική ἀσθένεια).
Μετά τό Πάθος καί τήν Ἀνάσταση καί ὕστερα ἀπό τήν μεταστροφή τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ὁ Λουκᾶς τόν ἀκολουθεῖ πιστά στίς περιοδεῖες του. Καί ὁ Παῦλος τόν ἀναφέρει ρητά, καθώς χαιρετώντας τούς Κολοσσαεῖς μεταφέρει καί τούς χαιρετισμούς τῶν συντρόφων του. Αὐτό τό ἀπόσπασμα ἀπό τήν ἀντίστοιχη Ἐπιστολή, διαβάζεται σήμερα στήν Ἐκκλησία.
Ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς γεννημένος στήν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας, εἶχε πλούσιες γλωσσικές γνώσεις. Ἡ ἄριστη χρήση τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας ὁδηγεῖ στό συμπέρασμα πώς ἦταν Ἑλληνικῆς ἐθνικότητας. Τά κείμενά του εἶναι γλαφυρά, μέ ἱστορική ἀκρίβεια καί περιγράφουν ὅσα ἐβίωσε κοντά στόν Κύριο, ἐνῶ εἶχε ἰδιαίτερη σχέση μέ τήν Παναγία μας, καθώς τίς πιό πολλές πληροφορίες γι’ Αὐτήν τίς ἔχουμε ἀπό τό Εὐαγγέλιό του.
Τό δεύτερο καί μέ ἱστορική γραφή βιβλίο τοῦ Ἀποστόλου Λουκᾶ εἶναι οἱ «Πράξεις τῶν Ἀποστόλων». Διαβάζοντας κανείς τίς Πράξεις, ἔχει τήν αἴσθηση πώς βρίσκεται στά χρόνια καί στά γεγονότα, πού περιγράφονται.
Δέν ἦταν μόνο συγγραφέας ὁ Λουκᾶς. Ἦταν καί ἱκανός ἰατρός, ὥστε ὁ Παῦλος νά τόν ἔχει μαζί στίς περιοδεῖες του.
Ἦταν καί ζωγράφος. Εἰκόνες τῆς Θεοτόκου, πού σήμερα βρίσκονται στήν Τῆνο, στό Μέγα Σπήλαιο, στήν Παναγία Σουμελᾶ, στήν Θήβα, καί ἀλλοῦ, εἶναι ἔργα δικά του ἀπό κερί καί μαστίχα.
Μετά τό μαρτύριο καί τόν θάνατο τοῦ Ἀποστόλου Παύλου ὁ Λουκᾶς κήρυξε σέ πολλές χῶρες τῶν Βαλκανίων καί κατέληξε στήν Θήβα, ὅπου κατά τήν ἐπικρατέστερη παράδοση κοιμήθηκε εἰρηνικά...
* * *
Εἶναι ἀπόλαυση πνευματική, Χριστιανοί μου, νά διαβάζουμε τά δύο βιβλία τοῦ Ἀποστόλου Λουκᾶ. Ἐντρυφοῦμε μέ αὐτά στήν ἁγιαστική καί ζωντανή καθημερινότητα τῆς πρώτης Ἐκκλησίας μας καί διδασκόμαστε ἀπό τήν περιγραφή τοῦ κηρύγματος τοῦ Κυρίου μας, τοῦ Πάθους Του καί τῆς Ἀναστάσεώς Του. Καί παίρνουμε δύναμη καί φωτισμό ἀπό τήν χαρισματική πέννα τοῦ Εὐαγγελιστοῦ...
Πῶς μετά ὁ Ἀπόστολος τῶν Ἐθνῶν Παῦλος νά μή τόν ἀναφέρει «Λουκᾶ τόν ἰατρό καί ἀγαπητό», στούς χαιρετισμούς του;...
Πρωτ. π. Π. Μαριᾶτος