ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
Τό ἀσφαλές αἰσθητήριο τοῦ ποιμνίου
Ἰδού τό ἀσφαλές αἰσθητήριο τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ! Ἰδού τό ὑγιές πρότυπο τοῦ ποιμνίου! Ἰδού ἡ πνευματική ἐκείνη εὐθυκρισία, μέ τήν ὁποία τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας δύναται νά διακρίνει τούς ἀληθινούς καί γνησίους ποιμένες του ἀπό τούς ψευδοποιμένες καί ψευδοδιδασκάλους. Καί τό ἀσφαλές ἐχέγγυο αὐτό εἶναι ἐκείνη ἡ ζωή καί τά παθήματα τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, τῶν μιμητῶν τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅπως τά παρουσιάζει ἡ σημερινή Ἀποστολική περικοπή. «Ὁ Θεός μᾶς ἔδειξε τελευταίους ὡς μελλοθανάτους. Ἐμεῖς θεωρούμεθα μωροί καί ἀσθενικοί καί ἄσημοι καί πεινᾶμε καί διψᾶμε καί ἔχουμε ἐλλείψεις σέ ρουχισμό καί μᾶς κακομεταχειρίζονται καί περιπλανώμεθα καί κοπιάζουμε ἐργαζόμενοι μέ τά δικά μας χέρια. Ὅταν μᾶς βρίζουν, εὐλογοῦμε, ὅταν μᾶς διώκουν, δείχνομε ἀνοχή· ὅταν μᾶς συκοφαντοῦν, μιλᾶμε εὐγενικά. Γίναμε σάν σκουπίδια τοῦ κόσμου· ὡς ἀκαθαρσία ὅλων ἕως τήν στιγμή αὐτή».
«Τίποτε δέν κράτησαν οἱ Ἀπόστολοι, ὅλα τά ἔδωσαν στούς ἀνθρώπους. Ἦταν πάμπτωχοι, ἀλλά τόν κόσμο καταπλούτισαν. Ἦταν δοῦλοι καί δέσμιοι, ἀλλά τόν κόσμο κατέκτησαν», ὅπως γράφει κάπου ὁ ἅγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς. Ἐκεῖνα τά παθήματα καί ἡ ζωή τῶν Ἀποστόλων εἶναι τό πρότυπο τῶν ποιμένων. Τά παθήματά τους καί ἡ ζωή τους εἶναι καί τά διαπιστευτήρια τοῦ ποιμνίου, γιά νά διακρίνει τόν ἀληθινό ποιμένα. Ὁ ἀληθινός ποιμήν θυσιάζει τή ζωή του ὑπέρ τοῦ ποιμνίου. Ὁ ἀληθινός ποιμήν ἀναλίσκεται στή λατρευτική ζωή καί στή διδασκαλία τοῦ λογικοῦ ποιμνίου, προκειμένου νά τρέφει τά λογικά πρόβατα. «Δεῖξε ποιμένα τά παθήματά σου ὑπέρ τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ ποιμνίου του, γιά νά ἀποδείξεις ὅτι εἶσαι γνήσιος ποιμήν καί διδάσκαλος!».
Τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, οἱ Χριστιανοί, πού ἀποτελοῦν τά λογικά πρόβατα τοῦ Ἀρχιποίμενος Χριστοῦ, γιά τά ὁποῖα ἐκεῖνος μόνος σταυρώθηκε καί ἀπέθανε καί ἀναστήθηκε ὡς Θεάνθρωπος Λυτρωτής, ἐκτός τῆς πνευματικῆς τροφοδοσίας ἐκ τῆς χλόης τῶν ἁγίων Μυστηρίων, ἔχουν ἀνάγκη καί ἀσφαλοῦς προστασίας ἀπό τούς πλάνους καί αἱρετικούς, ἀπλανοῦς καθοδηγήσεως καί διδασκαλίας, διαποιμάνσεως καί διαφωτίσεως, προσανατολισμοῦ στό δρόμο τῆς αἰωνίου ζωῆς. Γι' αὐτό καί ὁ θεῖος Ἀπόστολος προειδοποιώντας πολλάκις ὅτι μετά τήν ἄφιξή του «εἰσελεύσονται λύκοι βαρεῖς μή φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου», ὁρίζει τά χαρακτηριστικά ἐκεῖνα τῶν ἀληθινῶν Ἀποστόλων καί διδασκάλων.
Καί, ἐπειδή οἱ Κορίνθιοι τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, ὅπως κι ἐμεῖς σήμερα, ζοῦσαν ζωή ὄχι σύμφωνη μέ ἐκείνη τῶν Ἀποστόλων, ἐκεῖνος παρουσιάζει τήν ἀποστολική καί χριστιανική ζωή προκειμένου νά γίνει παράδειγμα μιμήσεως. Ἑρμηνεύοντας ὁ ἅγ. Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος τήν παροῦσα περικοπή, λέγει «ὁ παρών καιρός δέν εἶναι γιά τιμή καί δόξα, τῶν ὁποίων ἐσεῖς οἱ Κορίνθιοι ἀπολαύετε, ἀλλά γιά διώξεις καί ὕβρεις, τίς ὁποῖες ἐμεῖς πάσχουμε» καί «αὐτά τά ἔλεγε, γιά νά κάνει καί αὐτούς νά κατανοήσουν μέ αὐτά ὅτι ὀφείλουν νά ποθοῦν μέ ζῆλο τά τῶν Ἀποστόλων, δηλαδή τούς κινδύνους καί τίς ὕβρεις, ὄχι τίς τιμές καί τίς δόξες, διότι τό κήρυγμα αὐτά ἀπαιτεῖ καί ὄχι ἐκεῖνα». «Τέτοιος πρέπει νά εἶναι ὅλος ὁ βίος τῶν Χριστιανῶν, καί ὄχι μόνο μία ἤ δύο ἡμέρες». Αὐτή εἶναι ἡ ἀποστολική καί χριστιανική ζωή «κατ’ ἀντίθεση πλέον πρός τούς ψευδαποστόλους, πού δέν ἀνέχονται οὔτε νά ἐργάζονται, οὔτε νά κινδυνεύουν, ἀλλά οἱ ἴδιοι νά καρποῦνται». «Καί τό σπουδαιότερο εἶναι ὅτι κανείς δέν θά μποροῦσε νά ἰσχυρισθεῖ ὅτι οἱ Ἀπόστολοι δυσανασχετοῦν γι’ αὐτά. Μέγα δηλαδή εἶναι αυτό, ὄχι ἡ κακοπάθεια, ἀλλά τό νά μή ἀναστατωνόμαστε οὔτε νά δυσανασχετοῦμε, ὅταν πάσχουμε».
Ἀγαπητοί μου, ἰδού λοιπόν τό ἀσφαλές αἰσθητήριο τοῦ ποιμνίου, γιά νά διακρίνει τόν γνήσιο ποιμένα! Ἰδού καί τό ἀσφαλές πρότυπο τοῦ ποιμνίου, γιά νά μιμείται τήν σταυρική εὐαγγελική ζωή! Ἡ ζωή καί τά παθήματα τῶν Ἀποστόλων, τά ὁποῖα εἴθε νά ἀξιοποιήσουμε ὅλοι μας. Ἀμήν.
Ἱεροδ. Ἱεροθέου Κρητικοῦ, Ἱεροκήρυκος