ΓΡΑΠΤΟΝ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
«Ἀποστυγοῦντες τό πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ».
Ἐάν κάποιος ἐπιθυμεῖ ν’ ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τό κακό, ἕνας τρόπος ὑπάρχει: νά προσκολληθεῖ στό ἀγαθό. Κι αὐτό συμβαίνει, διότι ἡ αὔξηση τῶν ἀγαθῶν ἔργων ἀποτελεῖ μείωση τοῦ κακοῦ. Ὅσο κανείς προσκολλᾶται στό ἀγαθό καί στρέφει τήν ἐπιθυμία καί ἀγάπη του πρός ἐκεῖνο τόσο ἀπομακρύνεται ἀπό τό ἀντίθετό του, τό κακό, ἐνῶ ὅσο προσκολλᾶται στό κακό καί στρέφει τήν ἐπιθυμία καί ἀγάπη του πρός ἐκεῖνο τόσο ἀπομακρύνεται ἀπό τό ἀγαθό. Ἄλλωστε «τό κακόν οὐδέν ἕτερόν ἐστιν εἰ μή τοῦ ἀγαθοῦ στέρησις καί ἐκ τοῦ κατά φύσιν εἰς τό παρά φύσιν παρατροπή», ὅπως σημειώνει ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός. Δηλαδή τίποτε ἄλλο δέν εἶναι τό κακό παρά ἡ ἀπουσία, ἡ στέρηση, τοῦ ἀγαθοῦ καί ἡ ἐκτροπή ἀπό τή φυσιολογική κατά Θεόν ζωή στήν παρά φύση. Ὅπως τό σκοτάδι εἶναι ἡ ἀπουσία τοῦ φωτός, ἔτσι καί τό κακό εἶναι ἡ ἀπουσία τοῦ ἀγαθοῦ. Κι ὅσο βέβαια ἀνατέλλει ὁ ἥλιος τόσο ἀπομακρύνεται τό σκοτάδι, ἔτσι καί ὅσο κάποιος ἀποκτᾶ τό ἀγαθό ἀποφεύγει καί καταργεῖ τό ἀντίθετο κακό.
Γι’ αὐτό καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς προτρέπει στό σημερινό Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα: «ἀποστυγοῦντες τό πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ», δηλαδή νά ἀποστρέφεστε μέ ὅλη σας τή δύναμη τό πονηρό καί νά εἶστε προσκολλημένοι στό καλό. Ἐξάλλου, ἐπειδή τό κακό δέν ὑπάρχει ὡς ὀντότητα, μιά καί ὁ Θεός δέν δημιούργησε κάτι τέτοιο, ἐκεῖνο προέρχεται ἀπό τή μοχθηρή προαίρεση. Ἔτσι συνέβη καί μέ τόν διάβολο, πού ἐνῶ ἦταν ἀγαθός, ὅπως τόν δημιούργησε ὁ Θεός, ἀπομακρύνθηκε ἀπό τό ἀληθινό ἀγαθό πού εἶναι ὁ μόνος Ἀγαθός, κι ἔγινε κακός. Ἔτσι συμβαίνει καί μέ τόν ἄνθρωπο, πού δημιουργήθηκε χωρίς νά τοῦ λείπει κανένα θεϊκό ἀγαθό καί φροντίδα του ἦταν νά φυλάξει μόνο τά ἀγαθά. Προσβάλλεται ἀπό τόν διάβολο, πού γέννησε τό κακό, καί, ἄν ἀμελήσει καί δέν φυλάξει τόν πλοῦτο τῆς φύσεώς του πού τοῦ ἔδωσε ὁ Θεός, νεκρώνεται γιά τό ἀγαθό καί ζεῖ γιά τό κακό.
Ἐάν, λοιπόν, κάποιος ἐπιθυμεῖ ν’ ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τό κακό, ἕνας τρόπος ὑπάρχει: «κολλήθητι τῷ Κυρίῳ ἐν πάσῃ τῇ ζωῇ σου», ὅπως διδάσκει ὁ Ὅσιος Ἰωάννης ὁ Καρπάθιος. Αὐτή ἡ συνεχής προσκόλληση καί προσήλωση στόν Κύριο, τήν πηγή τῶν ἀγαθῶν, φέρει τή ζωή καί σωτηρία. «Ἐξ αὐτοῦ πᾶν ἀγαθόν ἀγαθύνεται, καί καθόσον ἐξ αὐτοῦ μακρύνεται [...], ἐν τῷ κακῷ γέγονεν», πού σημαίνει ὅτι ἀπό τόν ἀγαθό Θεό κάθε ἀγαθό γίνεται πραγματικά ἀγαθό, καί ὅσο μακρύτερα ἀπ’ Ἐκεῖνον ἀπομακρύνεται ὁ ἄνθρωπος, περιέρχεται στό κακό. Πῶς ἄραγε ὁ σημερινός ἄνθρωπος νομίζει ὅτι θά γίνει καλός ἄνευ τῆς προσκολλήσεως στόν Κύριο; Πῶς ἀποστρεφόμενος, ἀρνούμενος καί ἀγνοώντας τόν Θεό, νομίζει ὅτι θά ἐκπληρώσει τόν προορισμό του; Κι ἄν δέν ἔχουμε κάποιον προορισμό, τότε γιατί ὑπάρχουμε;
Αὐτή ἡ πρός τόν ἀγαθό Θεό προσκόλληση διευθύνει καί ὅλη τή ζωή τοῦ Χριστιανοῦ. Ἀπ’ ἐκείνην ἐκπηγάζουν καί ὅσα ἄλλα ἀναφέρει ὁ Ἀπόστολος γιά τό πῶς νά ζεῖ ὁ πιστός ἀνάμεσα στούς ἄλλους Χριστιανούς, δηλαδή μέ ἀνυπόκριτη ἀγάπη, φιλαδελφία, φιλοστοργία, τιμή πρός τούς ἄλλους, θερμή ἀφοσίωση γιά κάθε θεάρεστο ἔργο, ἐλπίδα στά μελλοντικά ἀγαθά, ὑπομονή στή θλίψη, ἐπιμονή στήν προσευχή, συμμετοχή στίς ἀνάγκες τῶν ἀδελφῶν, ἐπιδίωξη τῆς φιλοξενίας, εὐλογία τῶν διωκτῶν. Αὐτή εἶναι ἡ ὀρθή συμπεριφορά τῶν Χριστιανῶν μέσα στό σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτή εἶναι ἡ ὑψηλή πολιτεία τῶν Χριστιανῶν, μέ τήν ὁποία ἐκεῖνοι ἐπιδιώκουν νά εἶναι ἀληθινά ὅ,τι δηλώνει τό ὄνομά τους (δηλαδή Χριστιανός). Καί πράγματι ἄν κάποιος λάβει τό ὄνομα τοῦ Χριστιανοῦ, ἀλλά δέν ἐκδηλώνει στή ζωή του ὅσα νοοῦνται μαζί μέ τό ὄνομα αὐτό, διαψεύδει τό ὄνομα. Καί τί σημαίνει νά εἶναι κάποιος Χριστιανός; Σημαίνει νά μιμεῖται τόν Χριστό! Ὅπως ὁ Χριστός εἶναι δικαιοσύνη, καθαρότητα καί ἀλήθεια καί ἀλλοτρίωση ἀπό κάθε κακό, ἔτσι καί ὁ ἀληθινός Χριστιανός δείχνει μέ τόν ἑαυτό του ὅτι μετέχει στά ὀνόματα αὐτά, ὅπως σημειώνει κάπου ὁ Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης. «Χριστιανός εἶναι ἐκεῖνος πού ἀνήκει ἐξολοκλήρου στόν Χριστό, καί τόν Χριστό ἔχει στόν νοῦ του, καί γιά τόν Χριστό μεριμνᾶ καί μελετᾶ καί ζεῖ καί κινεῖται, καί τόν Χριστό μόνο ἀναπνέει καί φέρει μαζί του, καί τίποτε ἄλλο δέν ἐπιθυμεῖ νά ἔχει παρά μόνο τόν Χριστό, καί αὐτό μόνο θεωρεῖ ὅτι εἶναι τό κέρδος του» (Ἅγιος Συμεών Θεσσαλονίκης).
Ἐάν, λοιπόν, κάποιος ἐπιθυμεῖ ν’ ἀπομακρυνθεῖ ἀπό τό κακό, ἕνας τρόπος μόνον ὑπάρχει: νά προσκολληθεῖ στόν ἀπολύτως Ἀγαθό τόν Πανάγιο Κύριο καί Θεό μας! «Ἀποστυγοῦντες τό πονηρόν, κολλώμενοι τῷ ἀγαθῷ». Ἀμήν – Γένοιτο!
Ἱεροδ. Ἱεροθέου Κρητικοῦ, Ἱεροκήρυκος